درمان درد استخوان لگن و باسن بدون جراحی و علت آن

 

درد لگن شامل هرگونه درد اطراف یا درون مفصل ران می باشد. این درد ممکن است مستقیما در لگن احساس نشده و در نواحی مانند کشاله ی ران، یا زانو ایجاد شود.

علائم و نشانه‌ها

کوفتگی خفیف ممکن است به دلیل استفاده ی بیش از حد یا کشیدگی عضلات اطراف مفصل، ایجاد شود. همچنین گرفتگی ممکن است همراه با کوفتگی ظاهر شده که از علائم لگن درد است و بیماران را دچار محدودیت حرکتی می کند. این گرفتگی ها به خصوص هنگام استراحت یا پس از بیدار شدن از خواب و در شروع روز، ایجاد می گردند.

درد شدید معمولا به دلیل آسیب های جدی تر ایجاد می شود. شکستگی ها و در رفتگی های لگن بسیار دردناک بوده و بیمار معمولا مجبور به استفاده از داروهای مسکن می شود. اگرچه، دارو راه اصلی درمان درد لگن و باسن نبوده و پزشک برنامه ی مناسبی را برای درمان  علائم بیماری تنظیم می کند.

علت ها و دلایل

عوامل زیادی ممکن است باعث ایجاد درد شدید لگن در افراد و در  تمامی سنین شود. اگر شما تجربه ی این درد ها را داشته باشید احتمالا می خواهید بدانید که به چه دلیلی ایجاد می شوند.

عوامل زیادی از جمله آرتروز لگن یا ترک های استخوانی ممکن است باعث درد در اطراف کشاله ی ران، لگن خاصره و یا مفصل ران گردد. همچنین ممکن است علت درد لگن کشیدگی یا پیچ خوردگی عضلات در اثر فعالیت یا ورزش بیش از حد باشد.

همچنین بیماری دیگری به نام نکروز آواسکولار ممکن است با از بین بردن بافت لگن به دلیل گردش خون ضعیف، ایجاد درد در لگن کند. بنابراین اگر شما احساس درد و کوفتگی در لگن را دارید، لازم است به پزشک مراجعه کنید. بسیاری از عارضه های مربوط به لگن مثل در رفتگی یا شکستگی لگن ممکن است نیاز فوری به درمان داشته باشند.

اگر درمان به موقع انجام شود، می تواند جلوی آسیب ها و محدودیت های حرکتی احتمالی را بگیرد. سالانه افراد زیادی در سر تا سر دنیا برای درمان درد لگن و درمان آرتروز لگن به پزشک مراجعه می کنند.

در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود

تزریق ترانس فورامینال چگونه انجام می شود؟

راه ها و روش های درمان در کلینیک درد دکتر کمال موسوی

روش های مختلفی برای درمان درد استخوان لگن و همچنین بازگرداندن بیمار  به تحرک و فعالیت های  خود وجود دارد.موفق ترین روش ها شامل ترکیبی  از متد های متناسب با الگوی زندگی، نیاز ها و سلامتی اند

دارو

پزشک شما ممکن است برای از بین بردن درد باسن و لگن دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی قوی تری تجویز کند. مانند داروهای دیگر این داروها نیز  می توانند عوارض جانبی بر جای بگذارند ولی اگر این دارو ها برای شما تجویز شوند، پزشک موارد احتیاطی را برای کاهش این عوارض رعایت خواهد کرد.

تزریق

تزریقات به طور گسترده ای به منظور از بین بردن درد و تشخیص صحیح علت آن، تجویز می شوند.

1- تشخیص

اگر بلافاصله پس از تزریق داروی بی حسی به درون مفصل، درد از بین رود، می توان دریافت که مفصل منبع درد می باشد. اگر با بی حسی مفصل ران، درد به طور کامل از بین رود، می توان مفصل را مرکز درد در نظر گرفت در غیر این صورت، ملاحظات بعدی برای تشخیص علت درد نیاز خواهند بود.

در ادامه خواندن مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود

دلایل کمردرد و روش‌های درمانی

2- تسکین درد

تزریقات درون مفصلی

یک تزریق مستقیم کورتیزون به درون مفصل ران، می تواند باعث رهایی از درد شود. این تزریقات به کمک امواج فراصوت با دقت بسیار بالا اجام می شوند و به پزشک متخصص توانایی تزریق دقیق در محل مورد نظر را داده که بدین ترتیب نتایج درمانی به بالا ترین حد خود می رسند. پس از انجام تزریق، از بین رفتن درد به بیمار بستگی دارد در برخی افراد ممکن است درد ظرف 2 تا 5 روز از بین برود. اگر درد بیماری تا 10 روز پس از تزریق همچنان باقی بماند، باید راه های دیگر درمان مورد بررسی قرار بگیرند.

تزریق به پسواس (PSOAS)

این تزریقات که تحت  امواج فراصوت انجام می شوند، معمولا هنگامی تجویز خواهند شد که علت درد، تاندون پسواس تشخیص داده شود. تاندونی که از مفصل ران خارج می شود. در برخی موارد این تشخیص دشوار است، زیرا تاندون پسواس دردناک ممکن است باعث فشار و پارگی لبروم شود. در نتیجه درد تنها در ناحیه ی خارج مفصل ران از بین می رود. اگر لبروم،که در داخل مفصل قرار دارد، درگیر شده باشد، ارزیابی بیشتر توصیه می شود.

تزریق در بورس (کیسه ی زلالی) تروکانتر

این تزریق برای بیمارانی تجویز می شود که مبتلا به بورسیت بوده و یا بیمارانی که فیزیوتراپی و رژیم های ضد التهاب، درد آن ها را از بین نبرده باشد.

فیزیوتراپی و کار درمانی

فیزیو تراپی به کمک تمرینات و فعالیت های حرکتی، می تواند در حفظ تحرک لگن موثر واقع شود. یک فیزیوتراپیست همچنین می تواند تمرینات خاصی را به منظور ایجاد و حفظ استحکام در عضلات اطراف مفصل ران، ارائه دهد. همچنین می تواند طرز صحیح راه رفتن هنگام درد لگن و استفاده از عصا را آموزش دهد. قبل از استفاده از عصای زیر بغل لازم است با یک فیزیوتراپیست مشورت کنید. زیرا عصا باید در طرف مخالف سمت آسیب دیده ی لگن استفاده شده و ارتفاع آن مناسب فرد باشد.

اگر فکر می‌کنید که شغل شما یا فعالیت های خاصی باعث ایجاد درد شده اند، بهتر است این موضوع را با متخصص کار درمانی در میان بگذارید. آن ها می توانند در مورد حرکاتی که به جلوگیری از درد کمک می کنند، توضیحاتی را ارائه دهند.

عمل جراحی

شکستگی ، ترک خوردن لگن و برخی آسیب های دیگر ممکن است به عمل جراحی برای ترمیم یا تعویض مفصل لگن نیاز داشته باشند. در عمل تعویض مفصل لگن، مفصل مصنوعی جایگزین مفصل آسیب دیده می شود. با وجود اینکه پس از این عمل باید چند جلسه فیزیوتراپی انجام شود. بنا به گفته ی متخصصین، این عمل بیش از 90 درصد مواقع موفقیت آمیز خواهد بود.

 

گرفتگی عضلات کمر: علت و درمان

گرفتگی کمر به صورت یک واکنش انقباضی درد عضلات پشت و به خصوص کمر، اتفاق می‌افتد. گرفتگی عضلانی و درد شدید ممکن است در اثر تحریک یا آسیب به اعصاب، رباط‌ها و یا ماهیچه‌های کمر، ایجاد شود.

افرادی که از گرفتگی کمر رنج می‌برند، همچنین احساس درد شدید و سفت شدن ماهیچه همراه با سفتی و یا بر آمدگی قابل لمس را دارند.

در بیشتر موارد، این واکنش های انقباضی عضلات و خشکی کمر، درست پس از ایجاد جراحت به وجود می‌آیند ولی در بعضی موارد ممکن است ظاهر شدن آن ها چند ساعت تا چند روز طول بکشد.

علائم و نشانه‌های درمان گرفتگی کمر

علائم گرفتگی کمر عبارت اند از کمردرد ناگهانی، به هنگام هل دادن، کشیدن یا چرخیدن. برخی از افراد مبتلا به گرفتگی عضلات کمر، می‌توانند همچنان به فعالیت خود ادامه دهند ولی پس از چند ساعت، خونریزی عضلات باعث کشیده شدن تاندون‌ها و ماهیچه ها گشته و ادامه فعالیت را ناممکن می‌سازد.

در بیشتر موارد، افراد مبتلا به گرفتگی عضلات کمر، در حالت خوابیده، با زانو های خم به سمت داخل و ستون فقرات قوس دار، بیشترین احساس راحتی را می‌کنند

علت ها و دلایل درمان گرفتگی کمر

در بیشتر موارد، گرفتگی عضلات کمر به دلیل کشیدگی عضلات کمر، تورم، حساسیت به لمس و یا التهاب ماهیچه به وجود می آید. هر نیرویی که به حد کافی قدرتمند باشد، می‌تواند تاندون ها و یا ماهیچه های کمر را پاره کند.

این عارضه در بعضی ورزش های خاص که با کشیدن، هل دادن و چرخیدن سریع سر و کار دارند شایع است، مانند گلف، بیس بال، بسکتبال، فوتبال و وزنه برداری.

خطر ابتلای برخی افراد به گرفتگی عضلات کمر، بیشتر است. این عوامل خطر عبارت‌اند از ضعف عضلات شکم، ضعف یا انعطاف ناپذیری عضلات روی ستون مهره، سفت شدن عضله پشت ران، لوردوز (انحنای بیش از حد ستون فقرات به طرف جلو)، تومور، تنگی کانال نخاعی، فتق دیسک کمر، لغزش مهره، اسپوندیلوز و آرتروز.

زمان مراجعه به متخصص درد

شما باید به پزشک مراجعه کنید، اگر:

  • روش‌های خود درمانی اثری نداشتند.
  • گرفتگی ها و درد به صورت مکرر اتفاق می‌افتند. زیرا ممکن است علت آن ها عارضه ای دیگر باشد.
  • درد به دلیل ضربه یا زمین خوردن است.
  • احساس ضعف، تعرق، درد شکمی، تب، استفراع و تهوع می‌کنید.
  • در نواحی مختلف پا، مقعد یا کشاله ی ران، احساس بی حسی و درد می‌کنید.
  • اختیار مثانه و شکم خود را ندارید.
  • وزن شما بی دلیل کم شده است.
  • درد بیش از دو هفته باقی بماند یا شدید و ممتد باشد.
  • سابقه‌ی سوء مصرف مواد، سرطان یا پوکی استخوان دارید.

در ادامه خواندن مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود

دلایل کمر درد و راه‌های درمان آن

راه‌ها و روش‌های درمان گرفتگی کمر

توقف فعالیت ها

حتی اگر حس می‌کنید که گرفتگی کمر شما شدید نیست، نیاز است هر نوع فعالیتی که باعث آن شده است را متوقف نمود. شما می‌توانید آن ناحیه را برای تسکین ماساژ دهید.

 استراحت

استراحت برای کمک به بهبودی سریع تر ماهیچه، حیاتی است. اگر جراحت ماهیچه ای باعث گرفتگی عضلات کمر شده باشد، به دو تا سه روز استراحت نیاز است. در طی دوره ی استراحت، حتما مقدار کمی تحرک مانند راه رفتن آرام داشته باشید در غیر این صورت عضلات ممکن است خشک شده و سفت شوند. با این حال لازم است که هنگام تحرک احتیاط کرده و از خم شدن و چرخاندن بدن پرهیز شود زیرا احتمال افزایش گرفتگی وجود دارد.

 کمپرس سرد

پس از ایجاد جراحت ممکن است جریان خون در بافت افزایش یافته و منجر به التهاب و درد شود. استفاده از کمپرس سرد می‌تواند در درمان گرفتگی عضلات کمر و رفع علائم را در اولین گرفتگی عضلات کمر موثر باشد، ولی در دفعات بعدی، کمپرس گرم باید قبل از سرد استفاده شود. در طول اولین روز، هر دو ساعت به مدت 155 دقیقه از یخ استفاده کنید.

 کمپرس گرم

هر گونه گرما می‌تواند درد را تسکین دهد ولی برای نتایج بهتر می توان از گرم کردن به همراه رطوبت استفاده کرد. گرما به شل شدن عضلات گرفته کمک می‌کند و باید هر بار پس ار استفاده‌ی کمپرس سرد، از گرما استفاده کرد.

اگر نمی خواهید بیرون رفته و از فروشگاه یک پد گرم کننده ی مرطوب تهیه کنید، می توانید از یک حوله ی خیس خورده در آب گرم استفاده کنید. همچنین حمام یا دوش گرفتن با آب گرم می تواند موثر باشد.

شما باید گرمای همراه با رطوبت را هر چهار ساعت یک بار به مدت 15 دقیقه استفاده کنید تا جایی که به درمان گرفتگی کمرختم شود.

لازم به ذکر است که در برخی افراد، گرما موجب افزایش درد می شود، اگر این اتفاق برای شما افتاد، این روش را فورا متوقف کرده و فقط از کمپرس های سرد استفاده کنید.

بالا بردن پا

بسیاری از کسانی که از گرفتگی عضلات کمر رنج می برند، ناراحتی زیادی دارند. موقعیت های خاصی می توانند تا حدی تسکین دهنده باشند. در زیر به برخی از آن ها اشاره شده است. تمامی این موقعیت های شامل بالا بردن پا می باشند.

  • زانو های خود را بالا تر از لگن قرار دهید.
  • موقع نشستن پاهای خود را روی یک چهار پایه قرار دهید.
  • می توانید پا های خود را روی چند بالش گذاشته تا در سطح بالاتری قرار بگیرند.
  • روی یک تخت سفت خوابیده و پا های خود را روی یک صندلی قرار دهید. به صورتی که زانو ها 90 درجه خم شده باشند.

تکنیک آرامش بخشی

بیشتر افرادی که از گرفتگی های کمر رنج می برند، نمی توانند به درستی بدن خود را آرام کنند. ولی روش های به خصوصی می توانند در از بین بردن درد ناشی از گرفتگی های کمر، به شدت تاثیر گذار باشند.

هنگامی که شما بتوانید با فکر کردن به دیگر چیز ها (یا پاک کردن کل افکار) حواس خود را پرت کنید، می توانید به خود آرامش داده و بهتر نفس بکشید که این به نوبه ی خود باعث کاهش سفتی عضلات و در نتیجه درد می شود.

برخی از راه های مناسب برای منحرف کردن افکار عبارت اند از صحبت کردن با یک فرد عزیز، تماشای یک برنامه ی تلویزیونی، مطالعه و یا مدیتیشن.

نرمش ملایم

فرد نباید هیچ گاه هنگام شروع گرفتگی عضلات کمر ورزش کند ولی وقتی که انقباض و درد به حداقل خود رسیدند، نرمش های زیر مناسب اند :

اگر انقباض یا ناراحتی در ناحیه ی کمر احساس می شود، می توانید کمر خود را صاف نگه داشته و قدم بزنید، همچنین زانو های خود را بیشتر از حد معمول بالا بیاورید.

می توانید با بالا بردن بازو ها به بالای سر خود، به آرامی عضلات پشتی خود را بکشید. هر بار تا ده یا پنج را شمرده و 10 بار تمرین را تکرار کنید. روزانه سه الی چهار بار این تمرین را انجام دهید.

روی زمین بخوابید، زانو ها را خم کرده و کف پا های خود را روی زمین قرار دهید. سپس با احتیاط یک زانو را به سمت سینه ی خود کشیده و 10 ثانیه نگه دارید، سپس این حرکت را با پای دیگر انجام دهید.

روزی دو یا سه بار، هر بار 5 تا 10 مرتبه این عمل را تکرار کنید. این تمرین ممکن است درد برخی افراد را افزایش دهد. اگر این اتفاق افتاد، بلافاصله تمرین را متوقف کنید.

دارو

اگر روش های دیگر کارساز نبودند، می توانید مصرف NSAIDs (دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی) را شروع کنید. این دارو برای درمان کمر درد

در هر دو نوع نیازمند و بدون نیاز به نسخه ی پزشک، موجود است. همچنین می  توانید از شل کننده های عضلانی استفاده کنید، ولی هنگام مصرف آن ها نباید رانندگی کرد.

فیزیوتراپی

شما همچنین می توانید به یک فیزیوتراپیست مراجعه کنید. آن ها با استفاده از روش های شل کردن عضلات، فراصوت و گرم کردن، می توانند گرفتگی ها را از بین ببرند. همچنین قادرند تمرینات ایمن و مناسبی را به شما آموزش داده که هم باعث افزایش انعطاف پذیری و هم تقویت عضلات شما می‌شوند.

 در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌ی زیر به شما کمک می‌کند.

درمان دیسک کمر

تحریک الکتریکی عصب از روی پوست( TENG )

این نوعی دیگر از تحریک الکتریکی است که به وسیله ی قرار دادن پد هایی روی سطح پوست، انجام می شود. این روش می تواند به کنترل درد ناشی از گرفتگی ها در برخی افراد، کمک کند.

اساس کار این روش مشابه طب سوزنی است. به این صورت که تحریک عصب می تواند موجب تغییر در نحوه ی رسیدن پیام درد به مغز شده و به طور بالقوه درد را کاهش دهد.

این روش می تواند به خصوص در مدیریت درد ناشی از گرفتگی، در طول شب مفید باشد، به ویژه اگر این درد باعث به هم خوردن برنامه ی خواب فرد شود.

تزریق

تزریق کورتیزون می‌تواند موجب از بین رفتن درد تا چند ماه شود و این به خصوص هنگامی درست است که گرفتگی، در پا ایجاد درد کند.

تزریق اوزون باعث رسیدن مستقیم اکسیژن فعال (مخلوط اکسیژن و اوزون –O3) به بافت آسیب دیده می شود. این روش درمان، با کمترین میزان تهاجم، باعث رسیدن مستقیم آثار بازسازی کننده و ضد التهاب اوزون پزشکی، به بافت ملتهب می‌شود. تزریق اوزون کاملا ایمن است، اگر به وسیله ی پزشک متخصص و آموزش دیده انجام شود.

حرکات ورزشی

صاف نگاه داشتن پشت و راه رفتن به حالتی که زانو ها بیش از حد معمول بالا بیایند. این تمرین به خصوص در گرفتگی عضلات کمر و انقباضات و ناراحتی های مربوط به آن موثر است.

کشیدگی های ملایم در عضلات پشتی به وسیله ی بردن بازو ها به بالای سر. در هر بار انجام این عمل 5 تا 10 ثانیه حالت خود را نگه داشته و سپس دست را پایین بیاورید. این تمرین را روزی 3 تا 4 مرتبه ی 10 تایی انجام دهید.

روی زمین خوابیده و با خم کردن زانو های خود، کف پا را روی سطح زمین قرار دهید. سپس به آرامی یک زانو را به سمت سینه ی خود کشیده و 10 ثانیه حالت خود

را حفظ کنید، سپس پای خود را پایین آورده و با پای دیگر این کار را انجام دهید. برای هر پا دو تا سه مرتبه ی 10 تایی اگر می توانید آن را تحمل کنید، کافی است. اگر این تمرین علائم عارضه را افزایش می‌دهد، انجام آن را متوقف سازید.

نکته: این تمرینات را به هنگام شروع گرفتگی عضلات کمر انجام ندهید. این تمرینات زمانی که درد کاهش یافته و انقباض در حداقل میزان خود است، مناسب می‌باشند.

درمان کمردرد با تزریق ترانس فورامینال

تزریق استروئید به داخل فضای اپیدورال کمری بیش از نیم قرن است که بعنوان یکی از درمان‌های دردهای سیاتیکی کمر به کار برده می‌شود. با توجه به اینکه در مورد تاثیر این روش در درمان طولانی مدت بیماران مبتلا به دیسک‌های کمری اختلاف نظرهایی وجود دارد در ادامه مطلب به ذکر مطالبی راجع به این روش درمانی می‌پردازم.

ستون فقرات کمری از پنج مهره استخوانی تشکیل شده است که بخش بالایی ستون فقرات را به لگن وصل میکنند. در بین این پنج مهره دیسکهای کمری وجود دارند.

هر دیسک از دو قسمت تشکیل شده است یک قسمت داخلی (نوکلئوس) که حلت ژله ای و نرم دارد و یک لایه خارجی که مانند حلقه ای قسمت میانی را در بر گرفته است.

لایه خارجی حالت فیبری و ارتجاع پذیر دارد (آنولوس فیبروزوس).مشخصات ساختمانی دیسک سبب می‌شود دیسک بتواند با انعطاف پذیری فشارهای وارد آمده بر ستون فقرات را خنثی نماید.

در دو طرف هر مهره دو سوراخ وجود دارد که فورامن نامیده میشوند. رشته های نازک عصبی که از نخاع برای عصبدهی به پاها جدا میشوند از طریق این فورامن ها از ستون فقرات خارج می‌شوند.

زمانی که دیسکهای کمر آسیب میبینند در موارد خفیف دچار تغییر شکل میشوند و در موارد شدید تر قسمتی از لایه خارجی آنها پاره شده و ماده نرم داخلشان به بیرون راه پیدا می‌نماید.

تماس این ماده و فشار ناشی ازدیسک بر محل خروج عصب در ناحیه فورامن سبب ایجاد کمر درد و دردهای سیاتیکی می شود که میتواند بهمراه درجاتی از بی حسی گزگز و مور مور شدن درپاها انتشار یابند.

بدن انسان قدرت ترمیم بسیار زیادی دارد وبلافاصله پس از ایجاد آسیب فرایند ترمیم و باز سازی شروع میشود. وجود التهاب و واسطه های التهابی در محل بیرون زدگی دیسک از این فرایند جلوگیری می‌نماید خصوصا اینکه قسمت داخلی دیسک که به  بیرون راه می یابد بصورت بالقوه سبب ایجاد التهاب و تورم و فشار مضاعف بر ریشه عصبی می‌شود.

انجام تزریق اپیدورال بخشی از مسیر درمان در بیماران مبتلا به کمردرد یا دردهای سیاتیکی اندام تحتانی می‌باشد.

این کار در بیمارانی بکار میرود که به  روشهای ساده تری مانند درمان دارویی – استراحت –فیزیوتراپی – آب درمانی پاسخ مناسبی نداده اند. انجام این تزریقات یک روش درمان می‌باشد که به بدن بیمار فرصت ترمیم را می‎دهند تا حتی المکان از انجام عمل جراحی باز اجتناب شود.

روش انجام این تزریق نقش مستقیمی را در ایجاد اثر درمانی و پایداری این درمان دارد. 

در ادامه خواندن مقاله زیر به شما پییشنهاد می‌شود

راه‌های درمان کمر درد

تزریق ترانس فورامینال چگونه انجام می شود؟

در روش ترانس فورامینال از نیدل های نازکی استفاده میشود که آسیبی به باف عصبی وارد نگردد.بیمار در اتاق عمل وبصورت سرپایی پذیرش میشود. این کار نیاز به بیهوشی ندارد و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. با توجه به تکنیک و لوازم بکار گرفته شده ای کار دردناک نمی‌باشد و بیماران تجربه ناخوشایندی از انجام آن ندارند.

فلوروسکوپ نوعی وسیله تصویر برداری است که توسط اشعه ایکس تصویر لحظه به لحظه از مراحل انجام تزریق را به ما میدهد. دقت میلیمتری این تصاویر سبب صحت کار و اجتناب از آسیب به بافتهای ستون فقرات می‌گردد.

بعلت دقت بالای این روش دوز مورد نیاز داروها بسیار کم است و استفاده از داروهای جدید در تزریق ترانس فورامینال نیاز به استفاده از کورتون را بعنوان داروی اصلی کم کرده و در انجام این کار هیچ عارضه دارویی ایجاد نمی‌شود.

مراحل انجام تزریق ترانس فورامینال  پانزده تا بیست دقیقه به طول می انجامد و بیمار میتواند یک ساعت پس از انجام عمل ترخیص شده و با پای خودش به منزل برود.

در انجام این تزریقات داروهای استفاده شده پس از24 تا 48 ساعت تاثیر درمانی خود را نشان داده و وضعیت عمومی رفته رفته رو به بهبود میرود. با از بین رفتن التهاب و فشار از روی عصب درگیر مکانیسم ترمیم داخلی دیسک و فضاهایی که قبلا تحت فشار بوده را به وضعیت طبیعی نزدیک می‌کند.

بیماران در چند روز اول پس از تزریق استراحت نسبی دارند و پس از آن تمرینات ورزشی خاصی را شروع مینمایند.  6 تا ۱۲هفته پس از تزریق وضعیت بهتر می‌شود و در صورت رعایت شرایط توصیه شده به بیماران بهبودی طولانی مدت به دست می‌آید.

در آخرین تحقیقاتی که بصورت طولانی مدت روی انجام این روش در بیماران مبتلا به فتق دیسکهای کمری در مقایسه با جراحی باز انجام شده این روش در 71 تا 84 درصد موارد سبب درمان بیماران شده است. این اثر در بیماران با فتق یک‌طرفه دیسک که باعث تنگی یک‌طرفه فورامن (سوراخ خروجی عصب) هستند بیشتر می‌باشد.

آیا این تزریقات نیاز به تکرار دارند؟

در بسیاری از بیماران که به این روش پاسخ کامل یا نسبتا کاملی را میدهند تکرار این تزریقات ضروری نمی باشد . در بعضی از بیماران که پاسخ نسبی به این روش میدهند جهت تکمیل کار انجام تزریق مجدد ضروری میباشد.

در بیمارانی که به این کار پاسخ نمیدهند روشهای بسته دیگری مانند تزریق ازون داخل دیسک -لیزر نوکلئوتومی یا نوکلئوتومی از راه پوست جایگزین مناسبی برای درمان میباشد.در این روشها بدون نیاز به باز کردن پوست و با بیحسی موضعی قسمتی از دیسک بیرون زده با لیزر یا نوکلئو توم حذف می گردد.

 انتخاب بیماران برای استفاده از روش تزریق ترانس فورامینال پس از مراجعه بیماران به کلینیک درد و انجام معاینات دقیق و بررسی ام آر آی و در صورت لزوم نوار عصبی آنها مقدور می باشد.

در مجموع باتوجه به اینکه انجام تزریق ترانس فورامینال یک روش با تهاجم بسیار کم و وعوارض اندک میباشد و سبب بهبود درد حاد و درمان طولانی مدت در بیش از دو سوم بیماران با فتق دیسک شده است بهتر است این روش در بیماران مبتلا به کمردرد بعنوان قدم اول درمان پس از درمانهای اولیه دارویی بکار رود.

در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود

راه‌های درمان آرتروز کمر و ستون

آیا تزریق اپیدورال در درمان بیماری‌های دیگری به غیر از دیسک کمر کاربرد دارد؟

  • گروه دیگری از بیماران که با انجام تزریقات داخل اپیدورال درمان میگردند بیماران دچار چسبندگیهای داخل کانال پس از عمل جراحی کمر میباشند . این چسبندگیها در یک سوم عملهای جراحی باز ستون فقرات کمری اتفاق می افتند و میتوانند سبب درد و مشکلات حسی و حرکتی برای بیماران شوند. تعبیه کاتترهای مخصوص تحت بی حسی در محل چسبندگی و استفاده از تزریق ترکیبات دارویی خاصی در آن مناطق  بدون نیاز به جراحی مجدد چسبندگیها را برطرف نموده و سبب درمان بیماران شود.
  •  از موارد دیگر استفاده از تزریقات داخل ستون فقرات درمان بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع می باشد . در این بیماران تورم بافت نرم داخل کانال نخاع بهمراه تغییر شکل دیسکهای کمری و تغییرات استخوانی سبب تنگ شدن کانال و فشار بر رشته های عصبی میگردد.

  تزریق ترکیبات خاص دارویی میتواند با نازک کردن بافت نرم متورم داخل کانال سبب رفع فشار و از بین رفتن علائم فشار روی اعصاب شود.

با توجه به اینکه این روش بدون نیاز به بیهوشی انجام میشود در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی که عمدتا مسن میباشند میتواند روش درمانی مناسبی برای عمل جراحی باشد.

در کلیه بیماران ذکر شده انجام تزریقات داخل کانال نخاع باید در اتاق عمل و با استفاده از دستگاه فلوروسکوپ و شرایط کاملا استریل انجام شود.

مراجعه بیماران  مبتلا به کمردرد و دردهای انتشار یافته به اندام تحتانی به کلینیک های درد راههای جدیدی را جهت درمان پیش رویشان قرار خواهد داد.

 

درمان کمردردهای پس از جراحی کمر

 

درد شایعترین علتی است که بیماران مبتلا به مشکلات ستون فقرات کمر را مجبور میکند تن به تیغ جراح سپرده و تحت عمل جراحی کمر قرار گیرند.

بسیاری از این بیماران پس از عمل زندگی بدون دردی را تجربه می‌کنند. ولی در گروهی از این بیماران درد بلافاصله پس از عمل یا با تاخیر چند هفته تا چند ماه مجددا شروع میشود. درد در ناحیه کمر می‌باشد و می‌تواند بهمراه درجاتی از بی حسی و حالت گز گز و سوزن سوزن شدن به پا ها در مسیر عصب سیاتیک انتشار یابد. این درد می‌تواند مشابه درد قبل از عمل باشد یا حتی الگوی جدیدی را ایجاد نماید.

علت جراحی کمر هر چه باشد این واقعه می‌تواند در 30 تا 40 درصد مواردی که کمر تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد اتفاق بیفتد که از نظر پزشکی به آن (FBSS) گویند. Failed Back Surgery Syndrome وقوع FBSS پس از عمل جراحی کمری در بسیاری از موارد بعنوان یک عارضه محسوب نمیشود و در اکثر موارد نباید جراح را محکوم به انجام عمل ناصحیح کرد.

بیمارانی که با کمر درد پس از جراحی کمر به کلینیک درد مرکزی مراجعه می‌نمایند ابتدا به دقت معاینه میشوند تا علت اصلی ایجاد درد مشخص شود

۱. ایجاد چسبندگی در داخل کانال

فرایند طبیعی ترمیم بافتهای جراحی شده در داخل کانال نخاع می‌تواند سبب ایجاد چسبندگی در داخل کانال شده و به نظر میرسد ایجاد این چسبندگیها شایعترین علت وقوع کمر درد های پس از جراحی کمر  (FBSS) باشد .

چسبندگیهای ایجاد شده در داخل کانال با فشار روی عصبهای نخاعی میتوانند دردهایی را در ناحیه کمر و پا ها (سیاتیک) ایجاد نمایند. این درد میتواند در پاها با درجاتی از بی حسی همراه باشد و در صورت تداوم سبب ایجاد ضعف عضلانی شده و اندام مبتلا لاغر تر به نظر برسد.

در ادامه خواندن مقاله زیر به شما پیشنهاد می‌شود

درمان آرتروز کمر و ستون

 

در مواردی که چسبندگیها علت وقوع درد میباشند معمولا وقوع این علائم با تاخیر میباشد و بیمار مدتی پس از عمل بدون درد بوده است.

در بیمارانی که بیش از یک نوبت تحت عمل جراحی کمر قرار میگیرند شیوع چسبندگیهای داخل کانال نخاع چندین برابر افزایش می یابد و جالب آن است که انجام بسیاری از این عملهای مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام میشود.

اقدامات ارائه شده در  حیطه رشته فوق تخصصی درد که در کشورمان چند سالی است بصورت اکادمیک در حال انجام میباشد در زمینه درمان این گروه از بیماران بسیار موفق بوده است.

در بیماران مبتلا به کمر درد های پس از جراحی کمری (FBSS) در صورتی که علت درد چسبندگیهای داخل کانال نخاع باشد ابتدا این مطلب در کلینیک درد با انجام اقدامات تشخیصی تایید میگردد. سپس بیمار در لیست انجام عملهای اینترونشنال جهت باز کردن چسبندگیها قرار می گیرد.

باز کردن چسبندگیها در اتاق عمل و تحت شرایط استریل با مشاهده ستون فقرات با استفاده از فلوروسکوپ انجام میشود.

این وسیله با استفاده از اشعه ایکس تصویر زنده ای را روی مونیتور ایجاد می‌نماید.بیماران حین عمل بیدار هستند و این کار نیازی به انجام بیوشی ندارد.

پس از بی حس کردن قسمتی از پوست در کنار ستون فقرات کاتتر ظریف مخصوصی بدون نیاز به شکافتن پوست وارد کانال نخاع میشود. این کار تحت مشاهده لحظه به لحظه مسیر ورود توسط فلوروسکوپ انجام می‌شود تا عارضه ای ایجاد نگردد.

پس از ورود به کانال چسبندگیهای موجود با تزریق ماده حاجب مشخص میشود و با حرکت دادن کاتتر و تزریق ترکیب دارویی خاصی این چسبندگیها باز میگردند.

مدت عمل 15 تا 20 دقیقه است و بیمار یک ساعت پس از عمل قابل ترخیص می‌باشد. در صورتیکه این چسبندگیها به دقت باز شوند بیش از 90 درصد بهبودی در علائم بیماران مشاهده می‌شود.

۲. آرتروز پس از جراحی ستون فقرات

یکی دیگر از علل شایع کمر دردهای پس از جراحی کمر وقوع آرتروز در مفاصل بین مهره ای(facet joint ) ستون فقرات است.

در عملهای جراحی باز ممکن است قسمتی از مهره ها یا دیسک بین مهره ای از بدن خارج شود یا حتی ممکن است جهت ثبات ستون فقرات جراح مبادرت به گذاشتن پیچ یا فیکساتورهای فلزی در مهره ها نماید.

انجام این دستکاری‌ها ستون فقرات را مستعد وقوع آرتروز در مفاصل بین مهره ای می‌نماید. این آسیب در مفاصلی ایجاد می‌شود که در دو طرف ستون مهره ها قرار دارند و سبب ثبات در حرکت آنها می‌شوند.

در ادامه  دکتر کمال موسوی مطالعه‎‌ی مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌دهد

درمان دیسک کمر

 التهاب این مفاصل سبب ایجاد علائم زیر شود:

  • کمر دردهای شدید و ناتوان کننده
  • محدودیت شدید حرکتی
  • خشکی صبحگاهی

بیشترین شدت این درد در دو طرف ستون فقرات است و می‌تواند به باسن و خلف ران انتشار یابد.

این بیماران پس از بررسی در کلینیک درد کاندید عمل بلوک مفاصل بین مهره ای میگردند. این کار در اتاق عمل و بدون نیاز به بیهوشی و تحت تصویر برداری مستقیم با فلوروسکوپ انجام می‌گردد.
نیدلهای مخصوصی که جهت انجام این کار استفاده میشود به ما این امکان را میدهد که بتوانیم بدون ایجاد عارضه جانبی خاصی به مفصلی که شاید به اندازه 5 میلی‌متر باشد دسترسی پیدا کرده و با تزریق داروهای خاصی سبب رفع التهاب و بهبود وضعیت مفصلی گردیم.

 

استفاده از دستگاه رادیوفرکونسی در درمان کمر درد پس از جراحی کمر

استفاده از دستگاه رادیو فرکونسی و امواج رادیویی بعنوان یکی از جدیدترین ابزار درمان درد به ما این امکان را داده است تا با استفاده از امواج رادیوفرکونسی در نوک نیدل مسیر های مربوط به درد مهار شوند و بیمار بتواند بدون درد به فعالیتهای روزمره ادامه دهد.

استفاده از دستگاه رادیو فرکونسی در کنترل و درمان درد در بیماریهای مختلفی به کار میرود که یکی از شایعترین و موفقترین موارد استفاده از آن کمر درد بعد از جراحی کمر می‌باشد.

از علل دیگر ایجاد کمردرد های پس از جراحی کمری که شیوع کمتری داردند میتوان به بیرون زدگی مجدد دیسکهای کمری – عدم ثبات ستون فقرات- عفونتها و التهابهای بعد از عمل اشاره کرد که با بررسی های کلینیکی قابل تشخیص و درمان هستند.

وجود کلینیک‌های تخصصی درد برای بیماران مبتلا به کمردرد پس ازجراحی کمری زندگی بدون درد و فعالی به ارمغان آورده است.

درمان تنگی کانال نخاع بدون جراحی

کانال نخاع فضایی است در داخل ستون فقرات که در داخل آن نخاع قرار گرفته است. این کانال از کنار هم قرار گرفتن سوراخی که در وسط مهره ها است ایجاد می‌شود. این کانال از داخل توسط غشائ محکمی بنام لیگامان زرد حمایت میشود.

تنگی کانال نخاع چیست؟

  تنگی کانال نخاع (spinal canal stenosis) یک وضعیت غیر طبیعی است که میتواند در هر قسمتی از کانال نخاعی اتفاق بیفتد. وقوع این حالت در قسمت کمر بیشتر از سایر قسمتهای ستون فقرات میباشد. کوچک شدن این فضا سبب فشار روی نخاع در داخل کانال شده و علائم این بیماری ایجاد میشود.

 علت تنگ شدن کانال نخاع چیست؟

۱. ضخیم شدن لیگامانهای داخل کانال

۲. برجسته شدن یا بیرون زدگی دیسکها به داخل کانال

۳. ایجاد خارهای استخوانی در داخل کانال

۴. شکستگی مهره ها

۵. تغییر در مفاصل کنار مهرهای (مفاصل فاست)

آیا این بیماری زمینه ارثی دارد؟

در بعضی بیماران فضای داخل کانال بصورت مادرزادی تنگ تر از حالت عادی است این افراد بیشتر از بقیه در معرض ایجاد علائم تنگی کانال میباشند.

بیمارانی که دچار لغزندگی یا انحراف ستون فقرات هستند بیشتر از بقیه در معرض خطر ایجاد تنگی کانال هستند.

 علائم تنگی کانال نخاع چیست؟

  • کمر درد
  • احساس گزگز – مورمور  و بی حسی در اندام تحتانی
  • محدودیت در مسافتی که بیمار می‌تواند پیاده راه برود

خصوصیات درد در این بیماری

  • درد در کمر و پا بهمراه بی حسی بتدریج و باگذشت زمان زیاد می‌شود
  • درد کم و زیاد می شود و ممکن است بعضی روزها نباشد
  • تشدید درد میتواند بصورت درد سیاتیکی با انتشار به پاها باشد
  • درد در راه رفتن طولانی یا ایستادن طولانی ایجاد می‌شود
  • با ایجاد درد بیمار حالت خم شده به جلو به خود می‌گیرد

درد ممکن است فقط در طول شب اتفاق بیفتد

  • در حالت شدید میتواند با ضعف حرکتی یااختلال در کنترل ادرار باشد

تشخیص

با مراجعه بیماران به کلینیک درد و معاینه دقیق صورت میگیرد.شایعترین وسیله تایید این تشخیص انجام MRI میباشد.

درمان تنگی کانال نخاع

الف. درمان غیر جراحی

ارائه ورزشها و تمرینات مخصوص به بیماران جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و درمان علائم آن استفاده از کمربند طبی یا لوازم ارتوپدی فنی حمایت کننده انجام فیزیوتراپی و آب درمانی درمان دارویی با ضد دردهای ساده یا داروهای ضد التهاب

انجام تزریق ترانس فورامینال:

تزریق ترانس فورامینال چیست و چگونه انجام می‌شود؟

تزریق استروئید به داخل فضای اپیدورال از مراحل درمانی ثابت و تایید شده در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع است. این روش که قبلا توسط نیدلهای درشت و در فضای میانی ستون فقرات انجام میشد امروزه منسوخ شده و  جای خود را به تزریق ترانس فورامینال داده است. این کار توسط فوق تخصص درد و در اتاق عمل انجام می‌شود.

هر نوع تزریق در ناحیه ستون فقرات کمری باید در اتاق عمل تحت مونیتورینگ فلوروسکوپ و تحت شرایط کاملا استریل باشد

روش انجام تزریق ترانس فورامینال

این کار بدون نیاز به بیهوشی عمومی و پس از بیحس کردن پوست در اتاق عمل انجام میشود  وسیلهای شبیه یک سوزن نازک و بلند تحت مونیتور فلوروسکوپ به محل تنگی فرستاده میشود  پس از اطمینان از محل تزریق داروی مورد نظر تزریق شده و تنگی برطرف میگردد

یکساعت پس از این کار بیمار با پای خود ترخیص میشود چند روز پس از این کاربیمار استراحت نسبی در منزل دارد

این کار تحت فلوروسکوپی انجام میشود. فلوروسکوپ وسیلهای است که توسط اشعه ایکس تصویر مستقیمی را از داخل بدن به ما می دهد.با این روش از عوارضی مانند تزریق داخل نخاع یا داخل عروق جلوگیری می‌شود

تزریق ترکیبی از داروها به داخل فضای تنگ شده در کانال نخاعی سبب کاهش التهاب و از بین روتن تورم و کاهش فشار ایجاد شده در داخل کانال نخاعی می‌گردد و ترمیم قسمت‌های اسیب دیده  شروع می‌شود و درصد موفقیت این روش در بیماران مبتلا به تنگی کانال خفیف تا متوسط بالای 70 درصد می باشد . انجام اب درمانی و تمرینات ورزشی مخصوصی که بعد از تزریق به بیماران داده میشود از عود بیماری جلوگیری می‌نماید .

در بیمارانی که با این روش رو به بهبود مد روند تکرار این کار در فاصله زمانی 4 تا 6 هفته شرایط درمانی بهتری را فراهم کرده نیاز به جراحی را مرتفع میسازد.

استفاده از  ار اف یا رادیوفرکونسی در بیمارانی مشکل ارتروز ستون فقرات را همراه با تنگی کانال دارتد را میتواند سبب بهبود کامل بیماران گردد.

ب. درمان جراحی تنگی کانال

در چه بیمارانی عمل جراحی باز باید انجام شود؟

۱. مشکل حرکتی پیشرونده

۲.اختلال در کنترل ادرار و مدفوع

۳. محدودیت شدید حرکتی در بیماران

۴. عدم پاسخ به درمانهای غیر جراحی

مراجعه بیماران به کلینیک‌های درد می‌تواند با انجام درمان به موقع از پیشرفت بیماری و نیاز به انجام عمل باز جلوگیری نماید.

 

تزریق اوزون داخل دیسک راهکاری ساده بی‌خطر و موثر در درمان دیسک کمر

بیرون زدگی دیسک کمر یا اصطلاحا فتق دیسک یک بیماری شایع با روشهای متنوعی از درمان می‌باشد . در دو دهه اخیر تلاش‌‌های محققین علم پزشکی بر انجام درمان با کمترین تهاجم و حد اقل دستکاری در بافتهای بدن بوده و می‌باشد .

راهکاری ساده بی‌خطر و موثر در درمان دیسک کمر

در مورد بیماری دیسک کمر نیز این رویکرد تحولات اساسی را در پرهیز از جراحی های غیر ضروری و انجام عملهای بسته بدون نیاز به برش پوست و بیهوشی بوجود آورده است .

در بعضی از موارد برا پارگی دیسک کمر نیز این  امکان وجود دارد. عملهایی که یصورت سرپایی در اتاق عمل انجام می‌شود و بیمار ساعاتی پس از انجام آن با پای خود بیمارستان را ترک می‌کند.

استفاده از تزریق اوزون به داخل دیسک معیوب روشی است که بعنوان یکی از جدید ترین راهکارهای درمان دیسک کمر مورد استفاده قرار گرفته است و با توجه به سادگی تکنیک و کم هزینه بودن و تاثیر چشمگیری که در درمان بیرون زدگی دیسک دارد به سرعت جایگاهش را در بهترین درمانهای کم تهاجم دیسک  تثبیت نموده است.

اوزون گازی است که سه مولکول اکسیژن ساحته شده است. دستگاههای تولید کننده ازون این گاز را از اکسیژن خالص ایجاد میکنند.

خصوصیات منحصر به فرد این گاز در سلهای اخیر مورد توجه محققین علم پزشکی قرار گرفته و استفاده از این گاز در زمینه طب داخلی- ارتوپدی-طب ورزشی –غدد و دیگر زمینه های پزشکی با موفقیت زیادی همراه بوده است.

خصوصیات بیولوژیکی اوزون به نحوی است که تزریق غلظت مناسبی از آن به داخل دیسک سبب ایجاد تغییراتی در قسمت داخلی دیسک می‌گردد. تغییرات ایجاد شده سبب جمع شدن قسمت داخلی دیسک و کاهش سایز قسمت بیرون زده دیسک و آزاد شدن عصب سیاتیک می‌گردد.

تزریق گاز ازون داخل دیسک کمر

تزریق گاز ازون داخل دیسک در اتاق عمل و تحت مونیتورینگ مستقیم فلوروسکوپ و با انجام بی حسی موضعی انجام میشود .انجام این کار توسط متخصص درد انجام میشود و دقت انجام این کار در پاسخدهی به آن تاثیر زیادی دارد.

بیماران بلافاصله ترخیص شده و یک هفته استراحت نسبی دارند. در سه تا چهار هفته پس از عمل دیسک به آرامی کاهش سایز می دهد و بیمار فعالیتهای طبیعی خودش را شروع می نماید.

ازون یک گاز ضد عفونی کننده قوی است و انجام این روش ریسک عفونت را بهمراه ندارد . انجام این روش وسیله مصرفی زیادی ندارد و استفاده از یک دستگاه تولید کننده ازون طبی تایید شده که از اکسیژن ازون را تولید میکند برای انجام کار کفایت می‌کند.

در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌ی زیر در کلینیک درد دکتر کمال موسوی به شما پیشنهاد می‌شود

راه‌های درمان کمر درد

وجود مشخصات ذکر شده انجام این روش را بعنوان یک روش بی عارضه و کم هزینه با تاثیر زیاد و تهاجم کم نسبت به سایر روشهای بسته درمان دیسک مطرح ساخته است.

بیماران مبتلا به بیرون زدگی دیسک کمر بصورت سرپایی بستری شده و در اتاق عمل بدون نیاز به بیهوشی و با بی حسی موضعی تحت عمل قرار گرفته و هیچگونه برش جراحی ایجاد نمی‌شود.

استفاده از ازون در درمان دردهای مربوط به آرتروز زانو نیز بعنوان یک روش جدید درمان با موفقیت زیادی همراه بوده است.با توجه به اثر ضد التهابی قوی این گاز و تاثیری که تزریق آن در افزایش ترمیم پذیری بافتهای بدن دارد جایگزی مناسبی برای تزریق کورتون در درمان بیماری‌های مفصلی می‌باشد.

بیماران مبتلا به بیماری دیسک کمر با مراجعه به کلینیک‌های درد پس از انجام معاینه در صورت داشتن مشخصات لازم برای این کار کاندید این عمل بسته میباشند .

با انجام روش‌های کم تهاجم در درمان دیسک کمر در کلینیک‌ فوق تخصصی درد تعداد جراحی های غیر ضروری دیسک کاهش قابل ملاحظه ای داشته و خواهد داشت.

 

درمان بیرون زدگی دیسک کمر بدون جراحی

 

فتق دیسک یک اصطلاح پزشکی وسیع است که تغییرات خاص در دیسک کمر را توصیف می کند. برای بررسی این مشکل در ابتدا لازم است خود دیسک کمر تشریح شود.

دیسک ساختاری است که بین مهره های کمر (استخوان ها) در بدن قرار دارد. دیسک مشابه یک بالش یا صفحه نرم برای استخوان عمل می کند. بخش خارجی دیسک از غضروف فیبری سخت (حلقوی) تشکیل شده که از برخورد در سه جهت مختلف تشکیل می‌‌شود.

در بخش میانی دیسک، یک هسته ژلاتینی وجود دارد (بعضی افراد ساختار دیسک را مشابه یک نان شیرینی ژله ای تشریح می کنند). در عمل دیسک حرکت استخوان ها و مهره های بدن را امکان پذیر می کند و به عنوان یک حایل و ضربه گیر بین استخوان ها فعالیت می‌نماید.

در حالت عادی، این سیستم به خوبی فعالیت لازم را انجام می‌دهد. اما زمانی که فرد دچار مشکل فتق دیسک شود، حلقه خارجی دیسک دچار فرسایش می شود و هسته ژلاتینی به خاطر این آسیب از محل خود خارج می شود.

فتق دیسک یا بیرون زدگی دیسک کمر را می توان با توجه به اندازه آن به شرح زیر طبقه بندی کرد: ورم کردن (جزئی)،  بیرون زدگی (متوسط)، خارج شدن (حاد) و جدا شدن بخش ها (هنگامی که بعضی از اجزای دیسک تجزیه می شود).

 

درمان بیرون زدگی دیسک کمر

هنگامی که دیسک محل آناتومی اصلی خود را ترک کند، می تواند دردناک شده و باعث ایجاد التهاب برای یک عصب گردد. علاوه بر این امکان تنگ شدن کانال یا مجرای نخاعی در نتیجه این شرایط وجود دارد.

در این حالت شما ممکن است درد ملایم تا شدید در گردن یا کمر خود داشته باشید، یا هیچ دردی را احساس نکنید. فتق دیسک کمر گاهی اوقات در تصویر برداری های انجام شده از ناحیه کمر افراد بدون هیچ علامت خاص قابل تشخیص است.

هنگامی که فرد دچار جدایی دیسک می‌شود و یک بخش از دیسک از ناحیه عادی قرارگیری آن خارج می شود، امکان وارد شدن فشاربرای اعصاب نخاعی یا طناب نخاعی وجود دارد.

در اصطلاح به این شرایط «رادیکولوپاتی» گفته می شود. در این حالت فشار وارد شده می تواند باعث ایجاد درد پایین کمر یا درد، بی حسی، یا  ضعیف شدن پاها شود.

نوع و محل ایجاد علائم دیسک کمر بستگی به موقعیت و مقدار فشار وارد شده به اعصاب دارد. در این رابطه می توان شرایط زیر را مشاهده کرد:

• اگر فرد در مهره های گردن دچار فتق دیسک کمر شود، ممکن است با درد، احساس سوزش، بی حسی، ضعیف شدن، یا ترکیبی از این شرایط در دست، شانه، یا گردن خود مواجه شود.

• اگر فرد در محل ستون فقرات به فتق دیسک کمر دچار شود، ممکن است با درد، احساس سوزش، بی حسی، ضعیف شدن، یا ترکیبی از این شرایط در ناحیه پشت، باسن، یا پاها مواجه شود. در اکثر موارد این علائم فقط در یک طرف بدن مشاهده می شود.

اغلب، علائم فتق دیسک با انجام فعالیت های خاص یا قرار گرفتن در بعضی شرایط تشدید می شود. اگر شما به مشکل فتق دیسک در ناحیه ستون فقرات مبتلا شدید، احتمالاً:

• درد شما ممکن است با نشستن، خم شدن، و کشیدن بدن تشدید شود.
• درد ممکن است هنگام بیدار شدن از خواب یا پس از باقی ماندن در یک موقعیت مشخص برای یک دوره طولانی تشدید شود.
• در این حالت ممکن است نیاز به تغییر وضعیت بطور مکرر وجود داشته باشد.
• در این شرایط فرد ترجیح می دهد به جای نشستن در حالت ایستاده قرار گیرد.

اگر شما به مشکل فتق دیسک در ناحیه گردن مبتلا شدید، علائم شما معمولاً با نشستن یا دراز کشیدن طولانی بطور مشخص تشدید خواهد شد. 

علت ها و دلایل بیرون زدگی دیسک کمر

فتق دیسک کمر اغلب به صورت تدریجی ایجاد می شود، و در اکثر مواقع فرسایش ایجاد شده به خاطر بالا رفتن سن، می تواند باعث از بین رفتن دیسک شود. با افزایش سن، دیسک های کمر بخشی از مایع درونی خود را از دست می دهند. این شرایط باعث کاهش انعطاف پذیری دیسک کمر و مستعد شدن آن برای فرسایش یا پارگی دیسک حتی در نتیجه یک کشش یا پیچ خوردن ناچیز می شود.

اکثر افراد نمی توانند علت دقیق ایجاد فتق دیسک کمر را تشخیص دهند. گاهی اوقات، استفاده از عضلات کمر به جای عضلات پا و ران برای بلند کردن اجسام بزرگ و سنگین می تواند باعث فتق دیسک شود و این شرایط بطور خاص باعث پیچ خوردن و حرکت دیسک در زمان بلند کردن این اجسام می شود. در موارد نادر، صدمه های احتمالی در نتیجه افتادن یا ضربه های وارد شده به کمر نیز می تواند باعث ایجاد فتق دیسک کمر شود.

در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌ی زیر در کلینیک درد دکتر کمال موسوی به شما پیشنهاد می‌شود

راه‌های درمان کمر درد

تشخیص بیرون زدگی دیسک کمر

متخصص فیزیوتراپی از طریق انجام معاینه های خاص شامل بررسی سابقه بیماری و استفاده از ابزارهای مناسب می تواند احتمال ایجاد فتق دیسک کمر را بررسی کند. برای مثال، متخصص فیزیوتراپی در این رابطه فعالیت های زیر را انجام میدهد:

•    از شما سوالات خاص درباره محل و نوع درد، ضعف و سایر علائم مشکل خواهد پرسید.

•    از شما می خواهد بر روی یک تصویر از بدن نواحی خاص ایجاد درد، بی حسی و احساس سوزش را مشخص کنید.

•    معاینات لازم را برای بررسی قدرت و احساس عضلات انجام می دهد تا به این ترتیب میزان شدت فشار وارد شده به اعصاب را مشخص کند.

•    طرز قرار گرفتن بدن در هنگام فعالیت مثل راه رفتن، نشستن و انجام فعالیت های مختلف بدنی را بررسی می کند.

•    دامنه حرکتی ستون فقرات، دست ها و پاها را اندازه گیری می کند.

•    از آزمایش های خاص، همچون آزمایش بلند کردن پای صاف یا آزمایش بلند کردن پاهای صاف در حالت متقاطع (حالتی که پاها بر روی هم قرار گرفته است) برای کمک به تشخیص فتق دیسک استفاده می کند.

•    از درمان دستی برای ارزیابی دامنه حرکتی مفاصل و عضلات ستون فقرات استفاده می کند.

•    نیرومندی گروه های با اهمیت عضلات را بررسی می‌کند.

اگر شما دچار ضعف عضلات و از دست دادن احساس یا درد بسیار شدید هستید، آزمایش های تشخیص خاص همچون عکس برداری ام آر آی، الکترومیوگرافی، یا آزمایش هدایت عصبی ممکن است برای بررسی وضعیت شما لازم باشند.

در این حالت متخصصان فیزیوتراپی با پزشکان و سایر متخصصان سلامت بطور نزدیک کار می کنند تا به این ترتیب مطمئن شوند مشکل شما بطور دقیق تشخیص داده شده و برای درمان آن از روش های مناسب استفاده می شود.

تحقیقات انجام شده در این حوزه نشان می دهد که در اکثر موارد (که شامل ضعیف شدن عضلات یا ایجاد سطح بالای درد است)، مراقبت های محافظه کارانه همچون فیزیوتراپی دارای نتایج به نسبت بهتر در مقایسه با استفاده از روش های درمانی مبتنی بر انجام عمل جراحی هستند.

در ادامه خواندن مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود 

آرتروز کمر و ستون

اگر بررسی ها و معاینات انجام شده توسط متخصص فیزیوتراپی نشان دهد هیچ علائمی از فشرده شدن عصب وجود ندارد و شما نیز علائمی از ضعیف شدن یا بی حسی عضلات در خود مشاهده نکنید، درمان را می توان بلافاصله بر روی شما آغاز کرد.

به هر حال، اگر معاینات انجام شده نشان دهند که فتق دیسک باعث وارد شدن فشار به اعصاب شده است، متخصص فیزیوتراپی در ابتدا با یک پزشک متخصص در این رابطه صحبت کرده و پس از دریافت نظر وی درمان شما را آغاز میکند.

درمان دیسک کمر  بستگی به علائم آن دارد. با توجه به اینکه اکثر موارد فتق دیسک کمر با استفاده از روش های درمان بدون جراحی دیسک کمر درمان می شوند، پزشک در ابتدا ممکن است به شما پیشنهاد دهد وضعیت خود را بطور دقیق تحت کنترل و نظارت داشته باشید.

در صورتی که با استفاده از روش های درمانی محافظه کارانه علائم مشکل بهبود پیدا کردند، آنگاه ممکن است نیازی به استفاده از سایر روش های درمانی نباشد.

به هر حال، اگر با وجود استفاده از این روش ها علائم دیسک کمر تشدید شدند، احتمالا پزشک به شما پیشنهاد می دهد از عمل جراحی برای رفع مشکل خود استفاده کنید.

دارو درمانی

داروهای مسکن درد می توانند یک راهکار درمانی موثر و کوتاه مدت برای مدیریت علائمی باشند که معمولاً با مشکل فتق دیسک در فرد مشاهده می شوند.

در بسیاری از موارد، داروهای استامینوفن یا داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs) می توانند تحت نظر پزشک و با توجه به دستور العمل وی برای شما مفید باشند.

علاوه بر این، بعضی بیماران ممکن است از داروهایی مثل کورتیکو استروئید، اپیوئید و داروهای ضد افسردگی طبق تجویز و نسخه پزشک برای درمان دیسک کمر خود استفاده کنند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی اغلب دارای نقش با اهمیت در ریکاوری فتق دیسک است. این روش ها نه تنها می تواند باعث کاهش درد شود، بلکه علاوه بر این نقش کلیدی در آشنایی با شرایطی دارد که می تواند از شکل گیری آسیب دیدگی های بعدی جلوگیری کند.

امروزه تکنیک های مختلفی برای فیزیوتراپی وجود دارد. در روش های انفعالی بدن ریلکس می شود و از ماساژ عمیق بافت، گرما و سرما درمانی، تحریک الکتریکی (TENS)، و آب درمانی برای رفع مشکل بیمار استفاده می شود.

درمان دستی

درمان دستی یک روش درمانی غیر جراحی برای مشکل فتق دیسک است. درمان دستی می تواند به کاهش درد کمر و سایر علائم دیسک مزمن کمک کند. در جلسه اول، متخصص درمان دستی سابقه بیماری شما را بررسی کرده و از معاینات فیزیکی استفاده می کند. در این زمان از آزمایش های ارتوپدی و عصبی برای بیمار استفاده می شود.

تزریق اوزون

 یکی از جدیدترین روش های کم تهاجمی که در بسیاری از بیماران ،قبل از عمل جراحی و مواردیکه بیرون زدگی دیسک به میزان خفیف تا متوسط است توصیه میشود، تزریق گاز اوزون به داخل دیسک متورم شده میباشد.

در این روش که تحت بی حسی موضعی و در محل اتاق عمل، با هدایت عکس برداری انجام می‌شود، تزریق گاز اوزون موجب کاهش تورم و التهاب دیسک شده و امکان جابه جایی و کاهش فشار دیسک بر روی نخاع و نهایتا درمان درد را فراهم می‌آورد و بسیاری از بیماران را از نیاز به عمل جراحی بی نیاز می‌کند. این روش دارای کم ترین عوارض جانبی بوده و تاثیرات مفید و موثری در برخی از بیماران به همراه دارد.

 

آرتروز کمر و ستون فقرات:علائم و درمان

 

آرتروز کمر یک مشکل شایع در ستون فقرات کمری است که میتواند باعث علائم زیادی شود. آرتروز کمر و ستون فقرات یک مشکل شایع در بین بیماران مسن بوده ولی ممکن است در بین همه رده های سنی مشاهده گردد. بیمارانی که خطر ابتلای آنها به آرتروز ستون فقرات بالاست عبارتند از:  بیماران مسن

  • افراد مبتلا به اضافه وزن
  • کارگران با مشاغل سنگین
  • افرادی که قبلا آسیبی به ستون مهره ی آن ها وارد شده باشد.

آرتروز کمر، عارضه ای است که در مفاصل متصل کننده ی مهره ها ایجاد می شود. اگر فردی از اعضای خانواده شما مبتلا به اسپوندیلوز است، شما نیز ممکن است به گردن درد یا کمردرد مرتبط با اسپوندیلوز دچار شوید.

مهره های ستون فقرات در سه نقطه به یکدیگر متصل می شوند. اول، در جلوی نخاع، مهره ها به وسیله ی یک دیسک بالش مانند به یکدیگر متصل شده اند.

دوم، در پشت نخاع، مهره ها به وسیله ی دو مفصل کوچک به نام مفاصل فاست به یکدیگر متصل اند. این مفاصل فاست به کمک دیسک بین مهره ای باعث حرکات ستون فقرات می شوند مانند خم شدن به جلو و عقب و یا چرخیدن به طرفین.

کیفوز (قوز کمر یا گوژ) یکی از اختلال‌های ستون فقرات است که در آن انحنا رو به بیرون (تحدب) ستون فقرات بیش از حد طبیعی می‌شود و بخش بالای  پشت بدن گردی غیرطبیعی می‌یابد. احتمال بروز این عارضه که از آن با نام گوژپشتی نیز یاد می‌شود، در هر سنی وجود دارد، اما در میان نوجوانان شیوع بالاتری دارد.

شایع ترین نوع آرتروز ستون فقرات ، استئوآرتریت یا آرتروز استهلاکی (آرتروز فرسودگی و پارگی) می باشد. پزشکان به استئوآرتریت به وجود آمده در ستون فقرات، اسپوندیلوز می گویند. هنگامی که مفاصل ستون فقرات به آماس مبتلا شوند، حرکت مهره های ستون فقرات گردن و کمر به علت گردن درد و کمر درد خشک و دردناک خواهند شد.  به گفته ی جراح ستون فقرات عارضه ی آرتروز ستون فقرات کمری که معمولا با دیگر عارضه های مربوط به ستون مهره  که ظاهر می شود عبارت اند از :

  • انحطاط دیسک بین مهره ای : با تحلیل رفتن مفاصل فاست ستون فقرات در اثرآرتروز ستون فقرات ، ممکن است دیسک نیز به مرور زمان فرسوده  شود. آرتروز فاست معمولا با عارضه های دیسک های ستون فقرات همراه است.

 

  • تنگی کانال نخاعی :تنگی مجرای نخاع نیز معمولا در بیماران مبتلا به آرتروز ستون فقرات کمری دیده می شود. با پیشرفت آرتروز، اعصاب تحت فشار قرار گرفته و علائم تنگی کانال نخاعی را ایجاد می کنند. این علائم ممکن است شامل درد پا، بی حسی، خارش و دشواری در راه رفتن باشند.

علائم و نشانه های آرتروز کمر و ستون فقرات

آرتروز ستون فقرات کمری معمولا باعث درد و گرفتگی کمر می شود. بیماران به خصوص در اوایل صبح و هنگام بیرون آمدن از تخت خواب احساس گرفتگی می کنند که ممکن است با طی شدن روز بهبود یابد. همچنین ممکن است فعالیت های طولانی مدت و یا شدید باعث تشدید علائم آرتروز ستون فقرات شوند.

با بد تر شدن علائم آرتروز ستون فقرات ، این مفاصل خار های استخوانی می سازند که باعث التهاب و تورم بافت می شود. ریشه های عصبی اطراف مفاصل ممکن است به این دلیل تحت فشار قرار بگیرند.

به این عارضه تنگی کانال نخاعی گفته می شود که معمولا در میان بیماران مبتلا به آرتروز کمر وجود دارد. این بیماران معمولا علائم عمومی تنگی کانال نخاع را تجربه می کنند.

علت ها و دلایل آرتروز کمر و ستون فقرات

علائم آرتروز ستون فقرات  در بین افراد مختلف، بسیار متفاوت اند. برای شناختن علل آرتروز کمر ابتدا باید دانست که انواع مختلفی از آرتروز می توانند ستون  مهره را تحت تاثیر قرار دهند. بسیاری از موارد آرتروز علت مشخصی ندارند ولی عوامل خطر شناخته شده عبارت اند از :

  • سن :  معمولا  آرتروز ستون فقرات پیرامون سنین 45 سال رخ می دهند.
  • جنسیت : احتمال ابتلا به آرتروز در میان زنان حدود دو برابر است.
  • آسیب : آرتروز ممکن است به دلیل جراحات به جای مانده ی ناشی از تصادف، حوادث ورزشی و یا آسیب های شغلی، ایجاد شود.
  • وراثت : احتمال به ارث بردن بدشکلی های مفاصل و نقص در غضروف ها وجود دارد.
  • اضافه وزن : وزن بیش از اندازه باعث فشار به مفاصل می شود.

تشخیص آرتروز کمر و ستون فقرات

به منظور تشخیص و درمان آرتروز ستون فقرات ، سوابق پزشکی فرد بررسی شده و مورد معاینه ی فیزیکی نیز قرار می گیرد. همچنین ممکن است یک یا چند آزمایش نیز، تجویز شونداز قبیل :

  • اشعه ی ایکس
  • MRI :ام آر آی ستون فقرات آزمایشی است که در آن از امواج رادیویی به منظور بررسی ستون فقرات استفاده می شود.
  • CAT مجوعه ای از عکس برداری ها به کمک اشعه ی ایکس، که به پزشک تصویر ستون فقرات با جزئیات بالا را نشان می دهد.
  • میلوگرافی : آزمایشی که طی آن، پزشک یک مایع رنگی به ستون فقرات بیمار تزریق می کند.
  • اسکن استخوان : آزمایشی که طی آن ماده ای رادیو اکتیو به فرد تزریق می کنند که نشان می دهد در چه مکانی استخوان در حال از بین رفتن و یا تشکیل شدن است.

در ادامه کلینیک درد به شما پیشنهاد می‌دهد که مقاله‌ی زیر را مطالعه کنید.

راه‌های درمان کمر درد

 

راه‌ها و روش‌های درمان آرتروز کمر و ستون فقرات

نحوه ی درمان آرتروز ستون فقرات کمری بسته به علائمی است که بیمار از خود نشان می دهد. روش های درمانی معمولا با مراحل ساده ای شروع می شوند که اگر بیمار با آن ها بهبود نیابد، به تدریج روش های پیچیده تری استفاده می شوند.

برخی روش های درمانی آرتروز ستون فقرات کمری عبارت اند از :

  • فیزیوتراپی :از فیزیوتراپی به منظور تقویت عضلات ستون مهره در ناحیه ی کمر استفاده می شود. عضلات قوی تر، بهتر از ستون فقرات پشتیبانی کرده و بار وارد شده روی مفاصل فاست را کمتر می‌کنند. حتی در بیمارانی که فعالیت کرده و تناسب اندام دارند هم، می توان عضلات ستون مهره را قوی تر کرد و علائم بیماری وکمر درد  را کاهش داد.
  • کاهش وزن :کم کردن وزن در بیماران که مفاصل فرسوده دارند، عملی دشوار است. با این حال، کم کردن مقدار کمی وزن هم می تواند عامل موثری بر کاهش درد باشد. با کاهش 5 کیلوگرم یا بیشتر از وزن، مفاصل فاست فشار کمتری را متحمل خواهند شد و این می تواند به طور قابل قبولی درد را کاهش دهد.

 

  • دارو های ضد التهاب :این دارو ها می توانند التهاب اطراف یک مفصل دچار آماس را کاهش دهند. با کم تر شدن التهاب، معمولا درد نیز کاهش می یابد. از مصرف این دارو ها بدون نظارت پزشک خودداری کنید.

 

  • سرما و گرما :گرما دادن و سرد کردن، می توانند در درمان آرتروز ستون فقرات کمر بسیار موثر واقع شوند. بیماران معمولا به این نتیجه می رسند که استفاده از گرما، قبل از انجام فعالیت به منظور “شل کردن” ستون فقرات می تواند کارساز باشد. همچنین بهترین زمان استفاده از یخ، بعد از از فعالیت های شدید است.

 

  • درمان های کایروپراکتیک :پزشکان کایروپراکتور،  معمولا تنظیم ستون فقرات را با روشی که به آن مانیپولاسیون می گویند، تنظیم می کنند. این روش  ها  می توانند درد را به طور قابل توجهی کاهش دهند. معمولا کاهش درد به طور موقتی است.
  • درمان های جایگزین :این روش های درمانی عبارتند از طب سوزنی، ماساژ، مغناطیس درمانی، درمان طبیعی و غیره. شکی نیست که این روش ها می توانند به طور قابل توجهی در درمان گردن درد و کمر درد موثر واقع شود. با وجود این که تحقیق علمی مبنی بر تاثیر گذار بودن این روش ها وجود  ندارد، بیشتر آن ها عوارض جانبی کمی داشته و از قیمت مناسبی برخوردارند.

 

  • تزریقات اپیدورال :این تزریقات روش مناسبی برای توزیع استروئید در اطراف ناحیه ی مبتلا به آرتروز می باشند. کورتیزون یک داروی ضد التهاب قدرتمند است. استفاده از سوزن، این اجازه را می دهد که دارو مستقیما به بافت دچار آرتروز برسد.

 

  • تزریقات در مفاصل فاست : تزریقات ستون فقرات یک روش رایج دیگر برای درمان آرتروز ستون فقرات می باشند. در این روش، یک داروی بی  حسی موضعی و معمولا دارو های استروئیدی، مستقیما به درون یک مفصل فرسوده تزریق می شوند. هدف از این کار دو چیز است.

اول، با این کار می توان تشخیص آرتروز در مفصل فاست را تایید کرد. اگر درد بیمار پس از تزریق کاملا بهبود یابد، منشا اصلی درد به درستی تشخیص داده شده است.

دوم این که تزریقات به مفاصل می توانند التهاب و درد را به طور قابل توجهی برای هفته ها یا ماه ها کاهش داده و به بیمار اجازه دهند دیگر برنامه های درمانی خود را دنبال کند (مثل فیزیوتراپی) که بدون تزریق، این کار بسیار دردناک خواهد بود.

 

دلایل کمردرد و روش‌های درمانی

 

اگر از درد کمر رنج می‌برید، شما تنها نیستید. حدود 80% افراد بالغ در طول زندگی خودکمر درد  را تجربه می کنند. کمر درد شایع ترین علت از کار افتادگی شغلی است.

کمر درد در میان زنان و مردان به طور مساوی وجود دارد، که ممکن است مقدار آن از یک درد دائمی خسته کننده تا درد های شدید فلج کننده متفاوت باشد.

درد ممکن است به صورت ناگهانی پس از یک حادثه یا بلند کردن یک جسم سنگین ایجاد شود، و یا با گذشت زمان در اثر پیر شدن و تغییرات ستون فقرات در سالمندان ایجاد شود.

الگوهای زندگی غیر متحرک نیز می توانند استعداد ابتلا به کمر درد را در فرد به وجود بیاورند، مخصوصا زمانی که فردی در طول هفته فعالیت بسیار کمی داشته و طی تعطیلات آخر هفته به طور ناگهانی شدیدا فعالیت کند.

کمر درد معمولا دردی شدید و زودگذر است که بین چند روز تا چند هفته باقی می ماند. این درد به خودی خود و در اثر مراقبت های فردی بهبود یافته و ناتوانی خاصی بر جای نمی گذارد.

اکثر درد های شدید کمر، به طور طبیعی دردهای مکانیکی می باشند، یعتی در طرز عملکرد و حرکت اجزا تشکیل دهنده ی پشت (ستون مهره، عضلات، دیسک های بین مهره ای و اعصاب) اختلالی به وجود آمده است.

کمر درد حاد به دردی تعریف می شود که بین 4 تا 12 هفته باقی بماند.

کمر درد مزمن، به دردی گویند که تا 12 هفته یا بیشتر و حتی پس از رفع علل اولیه درد باقی می ماند. حدود 20 درصد افراد مبتلا به درد حاد کمر، دچار درد مزمن نیز می شوند که علائم آن ممکن است تا یک سال باقی بماند.

در برخی موارد، درمان این درد مزمن موفقیت آمیز بوده ولی در موارد دیگر ممکن است درد با وجود دارو درمانی و جراحی از بین نرود.

سختی بیماری کمر درد طی سال های اخیر بیشتر شده است. در سال 1990، یک تحقیق به جهت رتبه بندی سخت ترین بیماری ها از نظر مرگ و میر و بهداشت ضعیف، انجام شد.

در این بررسی کمر درد رتبه ی ششم را به خود اختصاص داد و متعاقبا در سال 2010 رتبه ی کمر درد به سوم رسید، بعد از بیماری های ایسکمیک قلب و بیماری انسداد ریوی مزمن.

در ادامه مطالعه مقاله‌زیر به شما پیشنهاد می‌شود

آرتروز کمر و ستون

علت ها و دلایل کمردرد

اکثریت قریب به اتفاق دردهای کمر، علت مکانیکی دارند. در بسیاری از موارد، درد کمر به علت اسپوندیلوز به وجود می آید، اصطلاحی که به طور کلی به انحطاط ستون مهره در اثر استهلاک مفاصل، دیسک ها و مهره ها با بالا رفتن سن، اطلاق می گردد. به برخی از علل مکانیکی کمر درد در زیر اشاره شده است:

  • پیچ خوردگی و کشیده شدن

علل اصلی بسیاری از کمردرد های حاد می باشند. پیچ خوردگی ها با کشیدگی بیش از حد یا پارگی رباط ها، و کشیدگی ها به دلیل پارگی تاندون یا عضله به وجود می آیند.

هر دو عارضه ممکن است در اثر چرخیدن بیش از حد، کشیدن بیش از حد بدن، بلند کردن نادرست و یا سنگین اجسام  ایجاد شوند. این حرکات همچنین ممکن است باعث گرفتگی عضلات پشتی شده که می تواند دردناک باشد.

  • انحطاط دیسک های بین مهره ای

یکی از شایع ترین علل مکانیکی کمر درد بوده و هنگامی ایجاد می شود که این دیسک های لاستیک مانند، در اثر پیر شدن کارایی خود را از دست می دهند.

این دیسک ها در حالت طبیعی به بدن توانایی خم شدن، انعطاف، و چرخاندن کمر را می دهند. با زوال این دیسک ها، خاصیت انعطاف آن ها از بین می رود.

  • رادیکولوپاتی (درگیری ریشه های اعصاب کمری)

حالتی است که در اثر فشار، التهاب و یا جراحت به یک ریشه ی عصب نخاعی به وجود می آید. فشار روی ریشه ی عصب باعث ایجاد درد، بی حسی یا حس خارش شده که به دیگر نقاط بدن که تحت کنترل آن عصب هستند، منتشر می‌شود. رادیکولوپاتی زمانی ایجاد می شود که تنگی کانال یا یک دیسک فتق شده، روی ریشه ی عصب فشار وارد کند

  • . اسپوندیلولیستزی یا سرخوردگی مهره

عارضه ای است که در آن یکی از مهره های کمر از جای خود بیرون آمده و به اعصابی که از ستون فقرات خارج می شوند، فشار وارد می کند.

  • دیسک های بیرون زده یا پاره شده

در اثر وارد شدن فشار به دیسک های بین مهره ای پارگی دیسک ایجاد  شده و کمر درد ایجاد میگردد.

  • تنگی کانال نخاعی

باعث اعمال فشار بر نخاع و اعصاب آن شده که می تواند باعث درد یا بی حسی در هنگام راه رفتن شده و با گذر زمان به ضعف پا ها و از دست دادن حس لامسه منجر شود.

  • مشکلات اسکلتی

از قبیل قوس کمر، اسکولیوز یا قوز کمر (یک خمیدگی در ستون فقرات که معمولا تا سنین میانی باعث درد نخواهد شد)،گودی کمر و دیگر مشکلات مادرزادی ستون مهره.

  • سیاتیک

نوع خاصی از رادیکولوپاتی است که در آن عصب سیاتیک (سرینی) تحت فشار قرار می گیرد.سیاتیک عصبی است که با عبور از پشت باسن، به پشت ران ها رفته و تا پایین پا ادامه دارد.

این عارضه باعث  درد شوک مانند یا سوختن در ناحیه ی کمر به اضافه ی ناحیه ی باسن و یکی از پاها شده که بعضا تا نوک پا می رسد.

در شدید ترین موارد، هنگامی که عصب بین یک دیسک و مهره ی مجاور آن تحت فشار قرار می گیرد، علائم شامل نه تنها درد پایین کمر، بلکه بی حسی و ضعف عضلانی در پا ها به علت اختلال در عملکرد عصب، می‌شوند. همچنین ممکن است این عارضه به دلیل وجود یک تومور یا کیست بوده که روی ریشه های عصبی فشار وارد می کند.

  • یک حادثه ی ناگوار

از قبیل حوادث ورزشی، تصادفات رانندگی یا سقوط از ارتفاع، ممکن است باعث پارگی تاندون ها، رباط ها یا عضلات شده و کمر درد ایجاد کنند.

همچنین در اثر سانحه ممکن است ستون فقرات بیش از حد فشرده شده و باعث پارگی یا بیرون زدن یکی از دیسک های بین مهره ای شود.

در این صورت بر ریشه های عصبی متصل به نخاع فشار اعمال می گردد. هنگام تحت فشار قرار گرفتن اعصاب نخاعی، کمر درد یا سیاتیک ممکن است دیده شوند.

عوامل دیسک کمر

گذشته از بیماری های اساسی، عوامل مهم دیگری نیز می توانند از عوامل کمر درد بوده و احتمال کمر درد در فرد را افزایش دهند، از جمله:

  • سن و سال:

اولین حمله ی کمر درد معمولا بین سنین 30 تا 50 سال رخ داده و با افزایش سن متداول تر می شود. با پیر شدن افراد، از دست دادن قدرت استحکام استخوان ها در اثر پوکی استخوان باعث به وجود آمدن ترک و شکستگی های کوچک می شود.

همچنین عضلات خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهند. دیسک های بین مهره ای با افزایش سن خشک شده و خاصیت انعطاف پذیری خود را از دست می دهند و بدین صورت نمی توانند به خوبی جلوی ضربه را بگیرند. احتمال تنگی کانال نخاعی نیز در سنین بالا افزایش می‌یابد.

  • میزان تناسب اندام:

 کمر درد در بین افرادی که از تناسب اندام برخوردار نیستند شایع تر است. عضلات پشت و شکم ضعیف شاید نتوانند به خوبی از ستون مهره محافظت کنند.

افرادی که پس از بی تحرکی در طول هفته یک باره به شدت ورزش می کنند، استعداد بیشتری نسبت به افرادی که روزانه مقدار کمی ورزش می کنند، برای کمر درد دارند.

تحقیقات نشان داده که تمرینات سبک ایروبیک برای محافظت از دیسک های بین مهره ای مفیدند.

  • بارداری

معمولا با کمر درد ناشی از تغییرات استخوان لگن و اضافه شدن وزن همراه است. این علائم، تقریبا همیشه پس از زایمان از بین می روند.

  • اضافه وزن:

داشتن اضافه وزن، چاقی و یا اضافه کردن سریع مقدار زیادی وزن می توانند بر کمر فشار آورده و باعث کمر درد شوند.

  • ژنتیک: 

برخی علل کمر درد مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان (نوعی خاصی از آرتروز که شامل فیوژن مفاصل ستون  مهره شده و آن را از حرکت باز می دارد) ریشه ی ژنتیکی دارند.

  • عوامل خطر شغلی:

شغلی که نیاز به بلند کردن، هل دادن و کشیدن اجسام سنگین دارد، به ویژه هنگامی که همراه با چرخاندن یا لرزش ستون فقرات باشد، می تواند باعث آسیب و کمر درد گردد.

همچنین مشاغل غیر متحرک یا پشت میزی می توانند باعث کمر درد شده و یا به ایجاد آن کمک کنند، به خصوص هنگامی حالت نشستن فرد نامناسب بوده و یا تمام روز روی یک صندلی غیر استاندارد بنشیند.

  • عوامل سلامت روانی:

 مسائل روانی مانند اضطراب و افسردگی می توانند بر میزان توجه فرد به درد خویش،  تاثیر بگذارند. با مزمن شدن درد احتمال به وجود آمدن چنین عارضه های روانی افزایش می یابد. اضطراب می تواند بدن را به روش های متعددی تحت تاثیر قرار دهد، از جمله تنش عضلانی.

  • سنگینی کوله پشتی در کودکان:

 کمر درد در کودکان اگر به دلیل آسیب نباشد، غیر طبیعی است. با این حال،  یک کوله پشتی سنگین شده با کتاب های مدرسه و وسایل دیگر می تواند عضلات را کشیده و باعث خستگی آن ها شود. به توصیه ی آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، وزن کوله پشتی کودک نباید بیش از 15 تا 20 درصد وزن بدن او باشد.

تشخیص کمردرد

بررسی کامل سوابق پزشکی و معاینه ی فیزیکی معمولا می توانند هر عارضه ی جدی که باعث درد شده باشد را تشخیص دهند. در طول معاینه، پزشک در مورد هنگام شروع، محل و شدت درد؛ مدت زمان وجود علائم و هر گونه محدودیت حرکتی؛ موارد مشابه در گذشته و یا هر مسئله مربوط که ممکن است درد را به وجود آورده باشد، سوال می‌کند.

آزمون های عصبی به همراه معاینه ی کامل کمر، به منظور تشخیص دقیق علت درد و درمان مناسب، انجام می شوند. تشخیص علت درد مزمن کمر، حتی پس از معاینه های دقیق و کامل، معمولا دشوار است.

در بیشتر موارد، انجام عکس برداری غیر موجه است. با این وجود، تحت شرایط خاص ممکن است عکس برداری به منظور رد کردن برخی احتمالات مثل تومور و تنگی نخاعی، تجویز شود. عکس برداری و دیگر انوع تست ها عبارت اند از: اشعه ی ایکس، سی تی اسکن، ام آر آی (MRI) و میلوگرافی

راه ها و روش های درمان کمردرد در کلینیک درد

درمان بدون جراحی

نحوه درمان کمر درد به طور کلی به حاد یا مزمن بودن درد بستگی دارد. معمولا، جراحی تنها زمانی توصیه می شود که مدرکی مبنی بر بد تر شدن آسیب های عصبی و یا تغییرات ساختاری وجود داشته باشد؛ که اعمال جراحی اصلاحی بدین منظور توسعه یافته اند.

روش های مرسوم درمان به شرح زیر می باشد:

گرما و سرما: 

هیچ گاه به عنوان راه حل سریعی برای درمان آسیب کمر شناخته نشده اند، با این وجود می توانند به  کاهش درد و التهاب برای افراد دچار درد حاد، تحت حاد و مزمن کمک کنند. همچنین در برخی افراد به تحرک بیشتر نیز، کمک می کنند.

نوع فعالیت:

استراحت باید به صورت محدود باشد. افراد باید تمرینات کششی و فعالیت های روزمره را هر چه زود تر شروع کرده و همچنان از فعالیت هایی که باعث تشدید درد می شوند بپرهیزند.

شواهد قوی نشان می دهند کسانی که فعالیت های روزمره ی خود را ادامه می دهند، نسبت به کسانی که از بدو شروع درد استراحت می کنند، از انعطاف پذیری بیشتری در کمر خود برخوردارند.

تحقیقات دیگر نشان می دهند که استراحت در بستر به تنهایی، می تواند کمر درد را تشدید کرده و همچنین باعث عوارض ثانویه مثل افسردگی، کاهش قدرت عضلانی و لخته شدن خون در پا ها شود.

تمرینات تقویتی:

فعالیت هایی فراتر از فعالیت های روزمره، در موارد کمر درد حاد توصیه نمی شوند ولی می توانند بهبود کمر درد های تحت حاد و مزمن را سرعت بخشند.

به وجود آوردن و نگه داری قدرت عضلانی، به خصوص در افراد دارای مشکلات اسکلتی از اهمیت بالایی برخوردار است.پزشکان می توانند لیستی از تمرینات مفید را ارائه دهند که به هماهنگی، وضعیت صحیح و همین طور تعادل عضلات کمک کند.

از جمله ورزش کمر درد یوگا می‌باشد. شواهد نشان می‌دهند که تمرینات یوگا می توانند در کم کردن کمر درد مزمن تاثیر کوتاه و بلند مدت داشته باشند.

فیزیوتراپی

معمولا برای تقویت گروه های عضلانی مرکزی که از کمر حفاظت می کنند، بهبود تحرک و انعطاف پذیری و اصلاح وضعیت بدن، به همراه دیگر درمان ها مانند لیزر درمانی کمر و ورزش کمر درد استفاده می شود.

دارودرمانی:

طیف وسیعی از دارو ها به منظور درمان کمر درد های حاد و مزمن استفاده می شوند. برخی از این دارو ها تنها با نسخه ی پزشک به فروش می رسند.

بعضی دارو ها ، حتی آن هایی که نیاز به نسخه ی پزشک ندارند، ممکن است در طول بارداری خطرناک بوده یا با دارو های دیگر تداخل داشته باشند.

همچنین ممکن است این دارو ها عوارض جانبی داشته و باعث ضرر های جدی مثل آسیب به کبد یا زخم های گوارشی و خون ریزی شوند.

مشورت با پزشک، قبل از مصرف داروی کمر درد، ضروری است. در زیر به انواع اصلی دارو های مورد استفاده برای درمان کمر درد اشاره می کنیم:

  • دارو های مسکن

مخصوصا به منظور از بین بردن درد ساخته شده اند.

  • دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)

درد و التهاب را از بین می برند و فرمولاسیون آن ها نیاز به نسخه پزشک ندارد. (ایبوپروفن، کتوپروفن و ناپروکسن(

  • دارو های ضد تشنج

(این دارو ها در درجه ی اول برای حمله های ناگهانی بیماری استفاده می شوند) می توانند در درمان افراد مبتلا به رادیکولوپاتی و درد ریشه ای موثر واقع شوند.

  • دارو های ضد افسردگی

مثل تریسیکلیک ها، سروتونین و مهار کننده های باز جذبی نور اپی نفرین، به طور معمول برای کمر درد های مزمن تجویز می شوند؛ اگر چه در طی بررسی تحقیقات در مورد سودمندی این دارو ها ، اثر آن ها بر روی کمر درد های غیر اختصاصی اثبات نشده است.

  • دارو های محرک سطحی

از قبیل کرم ها و اسپری ها، به صورت موضعی استعمال شده و اعصاب پوست را به منظور ایجاد حس گرما یا سرما تحریک می کنند. بدین صورت درد کاهش می یابد. مسکن های موضعی درد نیز، التهاب را کاهش داده و جریان خون را تقویت می کنند.

  • تزریق اوزون

انجام تزریق گاز اوزون در مسیر عضلات اطراف مهره کمری (پاراورتبرال) در کاهش التهاب و تسریع روند بهبود درد کمر در بیماران مفید میباشد. 

مانیپولاسیون (جا انداختن) و تحرک بخشی ستون فقرات

راهکار هایی هستند که در آن ها متخصص ستون فقرات یا افراد متخصص مجاز (پزشک یا کایروپراکتور) از دست برای تحرک بخشی، جا انداختن، ماساژ درمانی یا تحریک ستون فقرات و بافت های اطراف آن استفاده می کنند.

مانیپولاسیون عبارت است از یک حرکت سریع که فرد مورد درمان روی آن کنترلی ندارد، در حالی که تحرک بخشی عبارت است از حرکات اصلاحی آرام تر.

شواهد نشان می دهند که این تکنیک ها اثر کم تا متوسطی به صورت کوتاه مدت روی افراد مبتلا به کمر درد مزمن می گذارند. اثر این روش ها بر درد های حاد و تحت حاد معمولا کم است. در ضمن هیچ کدام از این روش ها برای افرادی که کمر درد آن ها ناشی از علل مشخص پزشکی مثل پوکی استخوان، فشردگی نخاع یا آرتروز کمر می باشد، مناسب نیستند.

تراکشن (کشش)

روشی است که در آن با استفاده از وزنه و قرقره، فشاری ممتد یا متناوب به بدن وارد شده و بدین صورت اسکلت به یک وضعیت مناسب “کشیده” می شود.

برخی از افراد تحت درمان تراکشن یا کشش ستون فقرات، از درد رهایی می یابند ولی این وضعیت موقتی است. هنگامی که کشش متوقف شود، کمر درد شروع به بازگشت می کند.

شواهدی مبنی بر اثر گذاری بلند مدت این روش درمان بر روی افراد مبتلا به کمر درد، وجود ندارد.

طب سوزنی:

برای درمان کمر درد های مزمن نسبتا موثر است. این روش شامل فرو کردن سوزن های باریک در نقاط به خصوصی در سر تا سر بدن می باشد.

برخی متخصصین معتقدند که این روش باعث از بین رفتن موانع سر راه نیروی زندگی یا Qi ( “چی”) می شود. برخی دیگر که ممکن است به تئوری نیروی زندگی اعتقاد نداشته باشند، عقیده دارند که هنگام فرو شدن و تحریک سوزن‌ها (به وسیله ی چرخاندن یا عبور جریان الکتریکی ضعیف)، به طور طبیعی مواد شیمیایی مسکن درد در بدن آزاد می‌شوند، از قبیل اندورفین، سروتونین و استیل کولین.

شواهد مبنی بر اثر گذاری طب سوزنی روی کمر درد های حاد دچار تناقض بوده و تحقیقات هنوز ادامه دارند.

در ادامه خواندن مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود

دیسک کمر و درمان آن

بیوفیدبک:

برای درمان بسیاری از درد های حاد، ازجمله کمر درد و سر درد به کار می رود. این روش درمان عبارت است از اتصال الکترودهایی به پوست و استفاده از دستگاه الکترومیوگراف که به فرد این اجازه را می دهد که از تنفس، تنش عضلانی، ضربان قلب و دمای پوست خود مطلع شده و آن ها را تنظیم کنند. افراد، واکنش خود به درد را با استفاده از تکنیک های تمدد اعصاب تنظیم می کنند.

بیوفیدبک معمولا همراه با دیگر روش های درمان استفاده  شده و فاقد عوارض جانبی است. شواهدی مبنی بر تاثیر مستقیم بیوفیدبک بر روی کمر درد موجود نمی باشد.

درمان با استفاده از بلوک عصبی :

به منظور از بین بردن درد مزمن به وسیله ی قطع رسانایی اعصاب مناطق خاصی از بدن، انجام می شود. بلوک عصبی روش های متعددی از جمله تزریق دارو های بی حسی موضعی، سم بوتولینم یا استروئید ها به داخل بافت نرم یا مفاصل آسیب دیده و یا روش های پیچیده تری مثل بلوکه کردن ریشه ی عصبی و یا تحریک نخاع دارد.

به هنگام درد شدید، ممکن است دوز کمی دارو را مستقیما وارد نخاع کنند. موفقیت در این نوع درمان به مهارت متخصص و اینکه بتواند محل دقیق عصب مورد نظر را پیدا کرده و تزریق را به درستی انجام دهد بستگی دارد. تزریق مزمن استروئید می تواند باعث افزایش ناتوانی گردد.

تزریق استروئید اپیدورال:

یک راه رایج برای درمان کوتاه مدت کمر درد و درد سیاتیک ناشی از التهاب می باشد. گفتنی است که ساکن شدن درد در این شیوه درمانی تزریق اپیدورال کمر موقتی بوده و استفاده ی بلند مدت از این  تزریقات توصیه نمی شود.

یک بررسی کنترل شده ی استاندارد، توسط موسسه ی ملی سلامت آمریکا، در مورد اثر بخشی تزریق استروئید اپیدورال بر کمر درد مزمن ناشی از تنگی مجرای نخاعی، نشان داد که نتیجه ی بلند مدت در بین افرادی که این تزریقات را انجام داده بودند بد تر است.

تحریک الکتریکی اعصاب از طریق پوست (TENS):

عبارت است از همراه داشتن یک وسیله ی الکتریکی که الکترود های آن روی پوست ناحیه دردناک قرار گرفته و با ایجاد تکانه های الکتریکی، سیگنال های درد در اعصاب مجاور را از کار می اندازد.

فرض بر این است که تحریک دستگاه عصبی می تواند باعث تغییر در ادراک درد شود. مطالعات اولیه در مورد TENS نشان داد که که این روش سطح اندورفین (مسکن درد طبیعی بدن) را بالا می برد. با این وجود، مطالعات اخیر نتایج متناقضی در خصوص موثر بودن این روش بر رفع کمر درد، ارائه داده اند.

عمل جراحی

هنگامی که دیگر راه های درمان نتیجه ندهند، نوبت به جراحی باز یا جراحی بسته ستون فقرات می رسد تا درد ناشی  از آسیب های اسکلتی عضلانی یا فشار به اعصاب را بر طرف کند. پس از جراحی ممکن است ماه ها طول بکشد تا بیمار بهبود یابد و حتی ممکن است برای همیشه انعطاف پذیری خود را از دست بدهد.

پیشگیری از کمردرد

جلوگیری از درد دوباره ی کمر در اثر وضعیت نادرست بدن معمولا با پرهیز از حرکات ناگهانی و کشیدن کمر، اصلاح وضعیت بدن و بلند کردن صحیح اشیا ممکن است.

آسیب های شغلی زیادی به دلیل بلند کردن اجسام سنگین ،تماس مکرر یا ممتد بین بافت نرم بدن با یک جسم سخت یا تیز، لرزش، حرکات مکرر و وضعیت غیر عادی بدن به وجود آمده و تشدید می شوند.

استفاده از اثاثیه و وسایل با طراحی استانداد و ارگونومیک در منزل و محل کار می تواند خطر ابتلا به آسیب های کمر را کاهش دهد.

استفاده از کمربند های طبی در قالب نوار های الاستیکی پهن که می توانند سفت شده و کمر و عضلات شکم را، به منظور پیشگیری از درد، در بر بگیرند، همچنان بحث بر انگیز باقی مانده است.

این وسایل با وجود این که مدرکی مبنی بر کارآمد بودنشان در پیشگیری از درد وجود ندارد، به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند.

مطالعات زیادی نشان داده اند که استفاده از این وسایل به جهت پیشگیری یا درمان کمر درد، بیهوده می باشد. با این حال، گزارشات غیر رسمی مبنی بر کاهش آسیب در بین کارگرانی که از کمربند های طبی استفاده کرده اند وجود دارد.

بسیاری از شرکت هایی که در برنامه هایشان از کمربندهای ایمنی و طبی استفاده می شود، تمرینات و برنامه های آگاه سازی ارگونومیک برگزار می‌کنند و ممکن است این کاهش جراحات در اثر این برنامه ها و یا عوامل دیگری باشند.

گذشته از این، در استفاده از کمربند های طبی باید احتیاط کرد، زیرا ممکن است با استفاده ی کم تر از عضلات پشت و ضعیف شدن آن ها، باعث ایجاد یا تشدید کمر درد شود.