علت صدا دادن گردن و درمان آن

 

برای افرادی که به هنگام حرکت دادن گردن خود، گردن آن ها صدا می‌دهد، در نظر گرفتن کریپتوس درمانی راه حل مناسبی است. با توجه به این که فاصله ی کریپتوس از کانال های صوتی کم است، صدا های ایجاد شده به راحتی شنیده شده و می‌توانند کمی مزاحمت ایجاد کنند.                                                    

علت ها و دلایل صداکردن گردن 

گردن انسان از 7 استخوان به نام مهره های گردنی ساخته شده که توسط ماهیچه ها، رباط ها و تاندون ها حمایت می شوند. این موارد با همکاری یکدیگر فرد را قادر می‌سازند که سر و گردن خود را خم کرده، چرخانده و بدون احساس ناراحتی آن را حرکت دهد.

با این حال فشار ممتد می تواند منجر به صدا دادن گردن  شود. با این حال اگر تنها صدا باشد،ضرری ندارد ولی اگر به همراه آن درد نیز احساس شود، فرد باید به دنبال راه حل های پزشکی برود.                                                                                               

کاویتاسیون یا متخلخل شدن

هر کدام از هفت مفصل گردن توسط مایع مفصلی (مایع سینوویال) احاطه شده اند که این مایع اصطکاک بین سطوح آن ها را کاهش داده و حرکت آن ها را ممکن می سازد.

این مایع حاوی گاز های نیتروژن و کربن دی اکسید می باشد که می توانند در آن حباب ایجاد کنند. حرکت دادن مفاصل گردن می تواند به این حباب ها فشار وارد کرده و باعث بیرون زدن یا ترکیدن آن ها شود.

به این فرایند کاویتاسیون می‌گویند که در طی آن صدا هایی از گردن به گوش می‌رسد. این، علت اصلی صدا دادن گردن می‌باشد.                                     

عوامل رباطی

رباط ها در جاهایی که دو استخوان به هم می‌رسند و یک مفصل را تشکیل می‌دهند آن ها را حمایت کرده و قادر به حرکت می سازد. استخوان ها دارای برآمدگی های مخصوصی می‌باشند که رباط‌ها می‌توانند به آن‎ها متصل شوند. زمانی که این رباط ها بر روی برآمدگی های استخوانی بلغزند، صدا هایی از گردن به گوش میرسد.

در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌ زیر به شما پیشنهاد می‌شود

درمان دیسک گردن 

مشکلات مربوط به مفاصل

بیماری هایی مانند پوکی استخوان و آرتروز را با سخت شدن مفاصل می شناسند. این عارضه ها منجر به تغییرات تخریب کننده در استخوان های گردن می شوند که به همین علت، گردن به هنگام حرکت صدا می دهد    

استئو آرتریت گردن (همچنین به نام اسپوندیلوز گردن نیز شناخته می شود) با سالخورده شدن افراد پیشرفت می کند. پس از سن 50 سالگی، دیسک های اسفنجی در بین مهره ها تخریب شده و حالت ضربه گیری خود در بین مهره ها را از دست می دهند. با ضخیم تر شدن مهره های گردن و رباط های آن ها، فضای بین مهره ها کوچک تر و کوچک تر می شود. این امر موجب گرفتگی و درد گردن شده و همچنین در افراد مسن تر، باعث صدا دادن گردن می شود.  اسپوندیلوز گردن همچنین ممکن است در اثر حالت نامناسب بدن نیز ایجاد شود.                                                                                                                      

در افرادی که فعالیت های سنگین انجام می دهند مانند ورزشکارن و ژیمناست ها، ممکن است گردن آسیب دیده و با وارد شدن فشار بیشتر به آن، با انجام برخی حرکات خاص صدا بدهد.                                      

علائم و نشانه‌ها

صدا دادن گردن به همراه درد، می‌تواند نشانه ی وجود انحراف در ساختار مهره ها و یا آسیب به مفاصل، رباط ها و یا غضروف ها باشد.

همچنین ممکن است عارضه ای جدی در ستون فقرات و دستگاه اسکلتی عضلانی منجر به صدا دادن گردن همراه با درد شده باشد. به همین دلیل، در صورتی که پس از به گوش رسیدن صدایی بلند از گردن، فرد احساس درد شدید کند، باید بلافاصله به پزشک مراجعه شود.                                                       

سایر علائم همراه با صدا دادن گردن

از دیگر علائم همراه با صدا دادن گردن می توان به موارد زیر اشاره کرد:                                          

  • کاهش دامنه ی حرکتی:

سر و گردن ممکن است انعطاف پذیری طبیعی خود را از دست بدهند.   

  • سر درد:

در در ناحیه ی پشت سر یا گردن که به شقیقه ها و یا پیشانی منتشر می شود.                                   

  • درد عضلانی و حساس شدن بافت:

زمانی که بر روی عضلات گردن فشار وارد شود.                                                                       

  • بی حسی و یا احساس خارش در دست‌ها

این می تواند در اثر پینچ شدن یک عصب و یا اسپوندیلوز گردنی ایجاد شود.                                         

  • گرفتگی:

 در ناحیه ی اسپاسم عضلانی ممکن است یک توده ی سفت احساس شود.

عوارض شکستن قلنج گردن

برای بیشتر افراد، شکستن قلنج گردن عادت نیست. حالت آسودگی و صدای این کار تنها رضایت بخش خواهد بود.

ولی باید توجه کرد که این کار عادت خوبی نبوده و به این دلیل که ضرر آن بیشتر از سود آن است، باید بلافاصله متوقف شود. در زیر به برخی از اثرات مضر شکستن قلنج گردن می پردازیم:

هر بار شکستن قلنج گردن فشار زیادی به مفصل وارد کرده و باعث کشیده شدن رباط های اطراف آن می گردد. این امر می تواند در آینده منجر به بی ثباتی و ناپایداری مفصل گردد.   

شکستن متداول و منظم قلنج گردن می تواند باعث پاره شدن رگ های خونی که از پشت سر و گردن عبور می کنند شده و خطر سکته را در فرد افزایش دهد.

به همین خاطر، بهتر است که شکستن قلنج گردن خود را متوقف کنید.  

راه‌ها و روش‌های درمان

روش درمانی مورد استفاده برای صدا دادن گردن که دکتر کمال موسوی پیشنهاد می‌کند، به علت به وجود آورنده ی آن بستگی دارد. یکی از عوامل مهم و کلیدی که بیشتر پزشکان به آن اهمیت می دهند، علائم جانبی و همراه با صدا دادن گردن می باشند، از قبیل درد و گرفتگی.

دیگر علائم همراه، مانند احساس خارش یا بی حس شدن دست ها، می توانند نشان دهنده ی عارضه های جدی تری در ستون فقرات گردن باشند.

در صورتی که صدا دادن گردن در اثر حرکات سنگین مکانیکی به هنگام بلند کردن اجسام یا چرخاندن گردن باشد، جای نگرانی نیست. در این گونه موارد نیازی به درمان نیز نخواهد بود.

با این حال، در مواردی که با هر حرکت گردن، صدا تولید شده و همچنین درد مزمن در گردن وجود داشته باشد، نیاز به درمان بدیهی خواهد بود. یکی از راه های درمانی موثر در خانه، ماساژ ملایم می باشد.

این کار به تقویت عضلات گردن و همچنین افزایش تحرک پذیری گردن کمک می کند.

اگر صدا دادن گردن در اثر استئو آرتریت ایجاد شود، دارو های مسکن جهت درمان گردن درد و ماساژ ملایم می  توانند علائم را کاهش داده و آن ها را از بین ببرند. همچنین یک بریس گردن و دیگر انواع فیزیو تراپی، می توانند صدا های گردن و دیگر علائم را از بین ببرند.

مراقبت در خانه

برای شراطی ملایم، فرد می تواند روش های درمانی زیر را به کار بگیرد:                                         

ورزش و حرکات اصلاحی:

معمولا به هنگام کار کردن، عضلات پشت گردن به حالت منقبض نگه داشته می شوند و این باعث کوتاه شدن این عضلات می گردد. بدین ترتیب حرکات طبیعی گردن دچار اختلال می گردند.

شما می توانید این عضلات را با پایین آوردن سر و چسباندن چانه به سینه ی خود، ورزش دهید. این حالت سر خود را تا جد امکان نگه داشته و بدین ترتیب عضلات پشت گردن خود را بکشید.                                                            

تمرین استرنو کلیدو:ماستوئید (SCM)   

استرنو کلیدو ماستوئید عضله ی بزرگ هر طرف گردن است که می توانند درد زیادی را ایجاد کند. شما می توانید برای تمرین دادن این عضله، سر خود را تا حد امکان به یک طرف بچرخانید.

ممکن است در طول این عمل احساس ناراحتی کرده و صدا هایی نیز به گوش برسند ولی تا زمانی که احساس درد نکرده اید، این کار را ادامه دهید.

می‌توانید برای پایدار کردن سر خود، از دست هایتان به هنگام چرخاندن سر استفاده کنید. همین کار را به طرف دیگر نیز تکرار کنید.    

 

دیسک گردن: علائم و درمان بدون جراحی

 

دیسک‌های گردن ضربه‌گیرهای بالشتک مانندی هستند که بین مهره‌های گردن و قسمت بالایی پشت بدن قرار فتق یا بیرون‌ زدگی دارند. آرتروز گردن زمانی رخ می‌دهد که ماده ژلاتینی درون دیسک، نوکلئوس پولپوزوس، از دیواره بیرونی دیسک گردن بیرون بزند.

آرتروز گردن یک اصطلاح کلی برای ساییدگی و فرسودگی ناشی از بالا رفتن سن است که دیسک‌های ستون فقرات گردنی را درگیر می‌کند. همچنان‌که دیسک‌ها مایع‌شان را از دست داده و کوچک‌تر می‌شوند، نشانه‌های آرتروز نیز گسترش می‌یابند، که از آن جمله می‌توان به ایجاد زائده‌های استخوانی در امتداد لبه‌های استخوان‌ها (خارها) اشاره کرد. آرتروز گردن عارضه شایعی است که با بالا رفتن سن بدتر می‌شود. بیش از ۸۵% از افراد بالای ۶۰ سال به آرتروز گردن مبتلا هستند.

 

علائم و نشانه‌های دیسک گردن

علائم دیسک گردن عبارتست از:

  • انتشار درد از بازو تا دست یا انگشتان
  • کرختی یا گزگز شانه، بازو و دست
  • ضعف دست یا بازو
  • تلوتلو خوردن هنگام راه رفتن و گام برداشتن به شیوه‌ای نامناسب
  • دشواری در مهارت‌های حرکتی ظریف مرتبط با دست و بازو
  • گزگز کردن یا احساس “برق‌گرفتگی” در پایین‌تنه یا پاها

افراد مستعد ابتلا به فتق دیسک گردن

فتق دیسک گردن معمولاً در سنین 30 تا 50 سالگی رواج دارد. البته افراد بالای 80 سال نیز به این عارضه دچار می‌شوند، اما تعدادشان بسیار اندک است، چون با بالا رفتن سن دیسک خشک می‌شود و در نتیجه احتمال پارگی دیسک کاهش می‌یابد.

تشخیص دیسک گردن

پزشک پس از معاینه فیزیکی برای بررسی هر چه دقیق‌تر می‌تواند از آزمایش‌هایی مانند پرتونگاری  ،ام.آر.آی.، سی. تی. اسکن، میلوگرام یا اسکن استخوان بهره بگیرد.

راه ها و روش های درمان دیسک گردن

 

درمان بدون جراحی دیسک گردن

معمولا میتوان بیماری دیسک گردن را تنها  با دارو و بدون نیاز به جراحی درمان کرد.البته دارودرمانی ممکن است مدتی زمان ببرد.

داروهای دیسک گردن

هدف از تجویز دارو به حداقل رساندن درد و ناراحتی در عین پیشگیری از بروز اثرات جانبی و به حداقل رساندن خطر مصرف بیش از اندازه دارو است. 

داروهای غیرتجویزی مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسین از داروهای غیراستروئیدی ضد التهاب (NSAIDs) رایج به شمار می‌آیند. این داروها مسکن‌های قوی طولانی مدت درد هستند که وابستگی نیز ایجاد نمی‌کنند.

مصرف داروهای مخدر برای تسکین درد مزمن پشت بدن و کمر با توجه به سمی بودن بالقوه این داروها برای بدن و ایجاد وابستگی جسمی و روانی کمتر توصیه می‌شود. دوره درمان این گروه از داروها باید کوتاه مدت باشد و صرفاً در صورت واکنش نشان ندادن بیمار به دیگر داروها تجویز شود.

درد غالباً با مصرف شل‌کننده‌های عضلانی، مسکن‌های ضد صرع مانند نورونتین، توپاماکس و لیریکا و استروئیدهای خوراکی تسکین می‌یابد.

فیزیوتراپی و کار درمانی

فیزیوتراپی و کاردرمانی نقش مهمی را در بهبود بیمار ایفاء می‌کند. پزشک یا متخصص پس از کاهش درد حاد، برنامه توانبخشی را برای جلوگیری از بروز مجدد آسیب‌ در نظر میگیرد.

این برنامه‌ها غالباً استفاده از کمپرس گرم و یا سرد و برق درمانی را برای تسکین درد، کاهش تورم، افزایش قدرت و تحریک فرایند التیام دربرمی‌گیرد. حرکت‌های اصلاحی و درمان با دست، آموزش عملکرد و استفاده از ابزار کمکی و تجهیزات انطباق‌ پذیر به منظور افزایش قدرت، دامنه حرکت، استقامت، التیام زخم و استقلال عملکرد از روش‌های متداول محسوب می‌شوند.

 در ادامه خواندن مقاله‌ی زیر به شما پیشنهاد می‌شود

گردن درد و علت آن

تزریق

پزشک گاهی اوقات کورتیکواستروئید را برای تسکین درد و کاهش التهاب تزریق می‌کند. کورتیکواستروئید تأثیری مشابه هورمون‌های کورتیزون و هیدروکورتیزون دارد که توسط لایه (قشر) خارجی غده‌های (فوق کلیوی) آدرنال ترشح می‌شوند.

زمانی که کورتیکواستروئید در میزانی بالاتر از سطح طبیعی تجویز شود، موجب کاهش التهاب می‌شود که به نوبه خود کاهش درد و فشار را در پی خواهد داشت. این دارو در تلفیق با برنامه توان‌بخشی بیشترین تأثیر را دارد. البته با توجه به اثرات جانبی جدی کورتیکواستروئیدها تعداد تزریق‌ها محدود است و معمولاً سالانه بیش از سه تزریق انجام نمی‌شود.

غالباً ترکیبی از داروی استروئیدی و بی‌حسی درون ناحیه اطراف عصب‌های نخاعی تحریک شده‌ای تزریق می‌شود. این ناحیه، که با اصطلاح “فضای اپیدورال” نامیده میشود ، غشاء محافظ غلاف مانند را دربرمی‌گیرد که ریشه‌های عصبی و عصب‌ های نخاعی را می‌‌پوشاند.

استروئیدها به دلیل بازداری از تولید پروتیئن‌ های ایجاد کننده التهاب، تحریک عصبی را کاهش می‌دهند. داروی بی‌حسی نیز هدایت عصبی در ناحیه تزریق را مسدود می‌کند و به این ترتیب درد را از بین می‌برد.

تزریق در فضای اپیدورال هم در فرایند درمان و هم در فرایند تشخیص کاربرد دارد. پزشک به کمک تزریق دارو در اطراف ریشه عصبی خاص تشخیص می‌دهد که آیا آن ریشه عصب معین علت بروز مشکل است یا خیر.

زمانی که تزریق هدف درمانی دارد، تسکین درد کوتاه مدت یا بلند مدت آن، از یک هفته تا چند ماه، مدّ نظر است. تزریق در فضای اپیدورال در بعضی موارد چرخه التهاب را از بین می‌برد و تسکین دائمی را برای بیمار به ارمغان می‌آورد.

بااین حال شایان ذکر است که این تزریق عموماً به عنوان درمان علائم مرتبط با فشردگی نخاع در نظر گرفته نمی‌شود؛ بلکه روشی است که پزشک با بهره‌گیری از آن می‌تواند درد و ناراحتی بیمار را کاهش داد و سپس حین آرامش بیشتر بیمار، از طریق برنامه توان‌بخشی، مانند فیزیوتراپی، به علت اصلی عارضه بپردازد. از این گذشته از این تزریق برای تسکین موقت درد بیماری استفاده می‌شود که قرار است چندی بعد عمل جراحی داشته باشد.

در ادامه خواندن مقاله‌ی زیر به شماپیشنهاد می‌شود

آرتروز گردن و علت آن

تزریق اوزون گردن

در این روش که بیشتر در مواردیکه فقط دیسک در حالت پروتروژن( یا در حالت خفیف تا متوسط باشد) انجام و جزو روش های مدرن و جدید کم تهاجمی و ایمن میباشد که پزشک در محل اتاق عمل، تحت بی حسی موضعی و با هدایت فلورسکوپی و عکس برداری گاز اوزون را به داخل دیسک متورم تزریق مینماید که این امر موجب کاهش تورم و التهاب و چروکیده شدن دیسک و در نهایت کاهش اثر فشاری به سوی نخاع می‌گردد.

این روش به واسطه عدم نیاز به بیهوشی عمومی، عدم جراحی و دستکاری ستون فقرات، دارای کمترین عوارض جانبی میباشد و گاهی بسیاری از بیماران را از انجام عمل جراحی بی نیاز می‌نماید.

درمان دستی (کایروپراکتیک)

درمان دستی عملکرد نامناسب مفصل را بهبود می‌بخشد و به کاهش درد کمک می‌کند. بهتر است از دستکاری با شدن زیاد پرهیز کرد، چون گاهی نتیجه معکوس به بار می‌آورد و درد یا آسیب عصبی را تشدید می‌کند.    

تراکشن (کشش) گردن

تراکشن (کشش) سر فشار روی ریشه عصب را کاهش می‌دهد. البته این روش به رغم ساده بودنش برای تمام بیماران مناسب نیست؛ اما اگر پزشک انجام آن را مجاز بداند، بیمار می‌تواند وسیله کشش را تهیه کند و با استفاده از آن در منزل درد ناشی از فتق دیسک گردن را آرام کند.

بریس

استفاده از گردنبند طبی یا بریس در برخی موارد، امکان استراحت بیشتر مهره‌های گردنی را فراهم می‌کند.

عمل جراحی

چنانچه درد ناشی از فتق دیسک گردن پس از گذشت 6 تا 12 هفته برطرف نشود، یا درد و ناتوانی شدت بگیرد، جراحی ستون فقرات به عنوان راهکاری عاقلانه در نظر گرفته خواهد شد.

جراحی ستون فقرات برای درمان بیرون‌زدگی دیسک گردن معمولاً نتایج قابل قبولی به دست می‌دهد و درد پس از عمل و عوارض جانبی نامطلوب آن بسیار اندک است.                                                                               

عملی که توسط جراح ماهر و باتجربه انجام شود با خطر پایین، عوارض اندک و درصد موفقیت بالا همراه خواهد بود. میزان موفقیت جراحی درمان فتق دیسک گردن از نظر تسکین درد در حدود 95 تا 98 درصد است. 

 

آرتروز گردن: علائم و درمان بدون جراحی

 

بسیاری از مردم عادت دارند پس از بیدار شدن از خواب یا پس از کار طولانی پشت میز، گردن خود را برای از بین بردن فشار عضلانی بپیچانند. اگرچه افراد پس از چرخاندن گردن و ایجاد این صدا احساس راحتی می‌کنند اما تکرار این کار برای سلامتی مضر است. این کار باعث گردن درد و آرتروز گردن می‌شود

مهره‌ مربوط به ستون فقرات گردنی و عضله‌ها و رباط‌های احاطه کننده و حمایت کننده از گردن در پشت گردن قرار دارند.

دو مهره اول به دلیل اتصال دادن ستون فقرات به جمجمه و امکان‌پذیر ساختن چرخش عرضی گردن اندکی با دیگر مهره‌ها تفاوت دارند. 5 مهره پایینی کاملاً استوانه‌ای شکل، تقریباً شبیه به قوطی‌های کنسرو، هستند که هیچ برآمدگی استخوانی ندارند.

مهره‌ها از کنار به وسیله مفصل‌های فاست به یکدیگر متصل می‌شوند و بین هر دو مهره دیسک قرار دارد. دیسک‌ها از یک لایه خارجی فیبری سخت و ماده داخلی ژلاتینی مانند تشکیل می‌شوند. دیسک‌ها مانند ضربه‌گیر عمل می‌کنند و ستون مهره‌ها را انعطاف‌پذیر می‌سازند.

رباط‌های قوی و محکم متصل به مهره‌های مجاور نیز قدرت و استحکام بیشتر را به ارمغان می‌آورند. عضله‌های گوناگون متصل به ستون فقرات خم شدن و حرکت ستون فقرات در جهت‌های مختلف را ممکن می‌سازد.

 

علائم و نشانه های آرتروز گردن

شدت علایم بروز یافته در دامنه‌ای از ملایم تا شدید متغیر است. علائم شامل موارد زیر می‌شود:              

  • درد شانه و کتف به همراه درد گردن:

این درد گاهی در شانه‌ها و پایه جمجمه منتشر می‌شود. حرکت دادن گردن نیز درد را تشدید می‌کند.            

درد گاهی اوقات به سمت پایین در بازو تا دست یا انگشتان منتشر می‌شود و در نتیجه عصب‌هایی که از نخاع گردن به بازو می‌روند، تحریک می‌شوند.

درد معمولاً حالت رفت و برگشتی دارد و هر از گاه حمله درد شروع می‌شود. درد گاهی پس از انجام حرکت غیرعادی و بی‌سابقه گردن یا در صورت کشیدگی و رگ به رگ شدن عضله‌ها یا رباط‌ها شعله‌ور می‌شود.

بااین حال حمله‌های درد غالباً بدون هیچ دلیل مشخصی رخ می‌دهد. برخی بیماران از درد مزمن مداوم رنج می‌برند.                                                                                                                             

  •  سفتی و گرفتگی گردن، به ویژه پس از خواب شبانه  
  • سر درد: این سردردها غالباً از پشت سر، دقیقاً بالای گردن، شروع می‌شود و تا بالای پیشانی را دربرمی‌گیرد.
  • سوزن سوزن شدن بازو یا دست: این علامت از تحریک عصب‌های نخاعی در محل خروج از ناحیه استخوانی (مهره‌ها) ناشی می‌شود و از دیگر علائم آرتروز گردن است.

بیمار مبتلا به آرتروز گردن حتماً باید متخصص تخصصی درد را در جریان احساس ضعف یا بی‌حسی ایجاد شده در قسمتی از دست یا بازو بگذارد؛ چرا که چنین علائمی بیانگر وارد شدن فشار بیش از حد به عصب هستند که از آن با اصطلاح “رادیکولوپاتی گردن” یاد می‌شود.

خام دستی، دشواری در راه رفتن یا مختل شدن عملکرد مثانه نیز در موارد اندکی رخ می‌دهد که در آنها فشار ناشی از دیسک یا مهره فرسوده به نخاع آسیب بزند. در این صورت بیمار آرتروز گردن به عارضه‌ای موسوم به “میلوپاتی گردنی” دچار می‌شود. بنابراین دیگر بار بر ضرورت اطلاع دادن علائم به پزشک تأکید می‌کنیم.

تشخیص آرتروز گردن

پزشک در ابتدا بیمار را کاملاً معاینه می‌کند و موارد زیر را بررسی و ارزیابی می‌کند:

دامنه حرکتی گردن

 واکنش‌ها و قدرت عضلات به منظور اطلاع از تحت فشار بودن عصب‌های نخاعی یا نخاع

 راه رفتن بیمار جهت بررسی وجود فشردگی نخاع تأثیرگذار بر شیوه گام برداشتن

 

آزمایش‌های تصویربرداری

آزمایش‌های تصویربرداری اطلاعات کامل و جامعی از آرتروز گردن را جهت کمک به تشخیص و درمان در اختیار پزشک می‌گذارد. پزشک معمولاً از روش‌های زیر بهره می‌گیرد:                                              

  • پرتونگاری (اشعه ایکس) گردن:

از این روش تصویربرداری جهت تشخیص افتراقی و حذف احتمال ابتلا به عارضه‌های جدی‌تری مانند تومور، عفونت یا شکستگی استفاده می‌شود که آنها نیز درد و گرفتگی گردن را به دنبال دارند.                    

  •  سی تی اسکن:

در سی تی اسکن جزییات بیشتری، به ویژه از قسمت‌های استخوانی، دیده می‌شود.                                  

  • ام.آر.آی:

در این تصاویر ناحیه‌های تحت فشار قرار گرفتن عصب‌ها مشخص می‌شود.                                         

  • میلوگرافی:

ماده حاجب درون مجرای نخاع تزریق می‌شود تا سی. تی یا اشعه ایکس با جزییات بیشتر به دست آید.

 

آزمایش‌های  عملکرد عصب

پزشک گاهی به منظور تعیین شیوه انتقال صحیح پیام‌ها توسط عصب‌ها دستور انجام آزمایش‌هایی را می‌دهد که به آزمایش‌های عملکرد عصب موسوم‌اند و عبارت‌اند از:                                                              

  • الکترومیوگرافی یا عضله‌نگاری برقی: (EMG) 

در این آزمایش فعالیت الکتریکی عصب‌ها در زمان انتقال پیام به  عضله‌ها هنگام منقبض و شل بودن عضله‌ها

اندازه‌گیری می‌شود.                                                                                                     

  • بررسی هدایت عصبی:

الکترودها به پوست روی عصب‌های مورد نظر متصل می‌شوند. شوک کوچکی از عصب عبور داده می‌شود تا قدرت و سرعت سیگنال‌های عصبی اندازه‌گیری شود.                                                                   

راه‌ها و روش‌های درمان

 درمان‌های آرتروز گردن بر تسکین یا کاهش احتمال آسیب دیدگی دائمی و هر چه طبیعی‌تر و پویاتر کردن سبک زندگی متمرکز می‌شود. روش‌های غیرجراحی معمولاً بسیار کارآمد هستند.                               

استراحت

موارد شدید آرتروز به استراحتی یک تا سه روزه، و نه بیشتر، نیاز دارد. استراحت طولانی مدت نه تنها مفید نیست، بلکه بیمار را در معرض خطر ترومبوز عمیق وریدی نیز قرار می‌دهد.                                  

بریس یا گردنبند طبی

بستن موقت بریس یا گردنبند طبی (به مدت یک هفته) برای بیمار مبتلا شده به آرتروز گردن علائم را تسکین می‌دهد، اما استفاده طولانی مدت از آن به ضعیف شدن عضله‌های ستون مهره‌ها می‌انجامد. به علاوه عدم استفاده مستمر در طول دوره تعیین شده نیز درد را تشدید می‌کند. فیزیوتراپی روش مفیدتری است، چرا که عضله‌ها را تقویت می‌کند.                                                                                              

دارو برای درمان آرتروز گردن

شل کننده‌های عضلانی:                                                                                                 

داروهای شل کننده عضلات درد و گرفتگی عضلانی را کاهش می‌دهد.                                                

مخدرها یا مسکن‌ها: مخدرها گاهی برای یک دوره درمانی کوتاه جهت کاهش درد حاد آرتروز گردن تجویز می‌شوند.                                                                                                                 

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی:                                                                                           

مصرف شماری از آنها تنها با نسخه پزشک برای آرتروز گردن مجاز است. داروهای تجویزی و غیرتجویزی را هیچ گاه بدون اجازه پزشک با یکدیگر مصرف نکنید، چون ممکن است عوارض جدی و خطرناکی را به دنبال داشته باشد.                                                                                      

فیزیوتراپی:                                                                                   

در فیزیوتراپی ترکیبی از روش‌های غیرفعال و تمرین‌ها و حرکت‌های اصلاحی به کار گرفته می‌شود. مدالیته‌های درمانی غیرفعال مانند یخ/ گرما، اولتراسوند و تحریک الکتریکی درد و گرفتگی عضلانی را در بیمار مبتلا به آرتروز گردن کاهش می‌دهد. بیمار مبتلا به  آرتروز گردن به کمک انجام تمرین‌های مخصوص روش افزایش انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی را فرامی‌گیرد و بر قدرت عضلات خود می‌افزاید. بیماران نباید از روی آوردن به این درمان نگران باشند، حتی بیماران دچار درد و مشکلات حرکتی نیز از انجام تمرین‌های ایزومتریک سود می‌برند.                                                                            

درمان دستی و جا اندازی مهره‌ها:                                                        

مهره‌ها در صورت جابه‌جا شدن به عصب‌های نخاعی فشار می‌آورند و درد بروز می‌یابد و در اصطلاح نیمه دررفتگی رخ می‌دهد. متخصص کایروپراکتیک با بهره‌گیری از روش خاصی به نام درمان دستی و جااندازی مهره‌ها نیمه دررفتگی را در آرتروز گردن درمان می‌کند و مهره‌ها را به جای اصلی‌شان در ستون فقرات بازمی‌گرداند. هنگام جااندازی مهره‌ها، کیسه‌های هوای کوچکی از مفصل‌ها خارج می‌شود که گاهی اوقات صدایی شبیه صدای ترکیدن را در بیمار مبتلا به آرتروز گردن ایجاد می‌کند که شبیه صدا دادن زانو است.    

طب سوزنی:                                                                                   

طب سوزنی درمانی متداول برای تسکین و درمان درد گردن محسوب میشود.                                         

   متخصص سوزن‌های بسیار ظریفی، به باریکی موی سر، را در نقطه‌  های خاصی از بدن فرو می‌کند. هر    سوزن را می‌توان برای به‌جا گذاشتن اثری مناسب چرخاند، به صورت الکتریکی برانگیخته یا گرم کرد  .  

روش تاثیر گذاری طب سوزنی به این شکل است که بدن بیمار مبتلا به آرتروز،گردن را به تولید مواد شیمیایی کاهش دهنده درد تحریک میکند.                                                                                       

ماساژ

ماساژ یکی از روش‌های شل کردن عضلات و به دست آوردن آرامش ذهن در بیمار مبتلا به آرتروز گردن  است. ماساژور ماهر گرفتگی عضله‌ها را برطرف می‌کند. عضله‌های اطراف ستون فقرات غالباً بر اثر آرتروز بسیار حساس، منقبض و دردناک می‌شوند. ماساژ درد و التهاب عضلانی را  فرو می‌نشاند.                                                                                       

لیزر درمانی

از آن رو که درمان با لیزر با قدرت بالا تمام گونه‌های سلولی، از جمله عضله، لیگامان، غضروف، عصب را تحریک می‌کند، بنابراین آرتروز گردنی یکی از عارضه‌هایی است که لیزر سرد میتواند در درمان آن بسیار مفید باشد.                                                                                                                             

تزریق در ستون فقرات:                                                                                                           

تزریق در ستون فقرات به روش‌های گوناگونی چون تزریق استروئید در فضای اپیدورال و  :تزریق در مفصل فاست در بیمار مبتلا به آرتروز گردن انجام می‌شود. در این عمل‌ها ترکیبی از داروی بی‌حسی و ضداستروئید جهت تسکین بافت‌های عصبی ملتهب تزریق می‌شود و در نتیجه درد در اکثر موارد آرام می‌شود

تزریق در فضای اپیدورال:                                                                                                      

 تزریق استروئید در فضای اپیدورال درمانی ایمن، ساده، غیرجراحی و کارآمد است که طی آن دارویی استروئیدی مشابه کورتیزون داخل فضای اپیدورال ستون فقرات بیمار مبتلا به  آرتروز گردن تزریق می‌شود. فضای اپیدورال بخشی از ستون فقرات و محل قرارگیری عصب‌های ملتهب است. کاهش التهاب و در نتیجه تخفیف درد در آرتروز گردن، هدف این عمل به شمار می‌آید.                                                      

اگرچه این نوع تزریق به روش‌های گوناگون انجام می‌شود، امروزه رایج‌ترین روش توسط متخصصین مدیریت مداخله‌ای درد تحت راهنمایی اشعه ایکس (فلوئوروسکوپی) به این صورت انجام می‌شود که بیمار مبتلا به  آرتروز گردن روی شکم می‌خوابد و پزشک عمل را با توجه به تصاویر فلوئوروسکوپ پیش می‌برد. این تزریق تحت بی‌حسی موضعی، و گاهی با تزریق آرام بخش درون وریدی، انجام می‌شود. بیهوش کردن کامل بیماران نه ضروری است و نه صد در صد ایمن. این عمل معمولاً بیش از 50 دقیقه زمان نمی‌برد، و بیمار پس از 15 تا 20 دقیقه تحت نظارت بودن و برطرف شدن نسبی اثر داروی بی‌حسی مرخص می‌شود.  

تزریق در مفصل فاست:                                                                                                           

ترکیبی از داروی استروئیدی و بی‌حسی درون کپسول مفصل فاست بیمار مبتلا به آرتروز گردن تزریق می‌شود. مفصل‌های فاست در پشت گردن قرار دارند و نقش مهمی را در پایداری و حرکت گردن ایفاء می‌کنند. این عمل مشابه تزریق در فضای اپیدورال است.                                                           

 جراحی

تعداد انگشت شماری از بیماران مبتلا به آرتروز گردن مجبور به انجام عمل جراحی می‌شوند، و در صورت ضروری بودن جراحی، موارد نادری فوریت دارد یا اورژانسی است. در ابتدا درمان‌های غیرجراحی امتحان می‌شود و پزشک گاهی از تلفیق دو روش درمانی بهره می‌گیرد یا تعداد جلسه‌های فیزیوتراپی بیشتری را جهت فروکش کردن سریع‌تر علائم تجویز می‌کند. خوشبختانه در اکثر موارد درمان‌های غیرجراحی نتیجه‌بخش و موفقیت‌آمیز هستند.                                                                                                  

 

درمان گردن درد و علت آن

گردن‌ درد یکی از مشکلات عادی در بین افراد بزرگسال و یکی از رایج‌ترین مشکلات در بین افرادی است که شغل نشسته دارند. این مشکل را می‌توان در بین دانشجویان نیز مشاهده کرد.

میزان شیوع گردن درد در طول سال های گذشته به‌طور مشخص افزایش یافته و هم اکنون رتبه دوم بعد از کمر درد را به خود اختصاص داده است.گردن درد یکی از مشکلات معمول مربوط به سلامتی است که معمولاً موقتی می باشد و طول مدت آن در حدود یک تا دو هفته است که با مشاهده درد گردن باید درمان شروع شود.

گردن درد اغلب در نتیجه کشیدگی عضلات ایجاد می شود. یکی از دلایل دیگری که در بعضی موارد باعث درد گردن می شود، التهاب غدد به خاطر عفونت های  ویروسی یا سایر عفونت ها است.

در این حالت لازم است بیمار وضعیت درد خود را به دقت تحت کنترل داشته باشد. در صورتی که درد بیمار دائمی بوده یا به تدریج تشدید شود، این موضوع می تواند نشانه ای از ایجاد یک مشکل جدی تر برای فرد باشد و برای درمان گردن درد خود باید اقدام نماید.

علائم و نشانه های گردن درد

گردن درد معمولاً با گرفتگی عضلات همراه می‌باشد. گاهی اوقات درد در ناحیه گردن با حرکت دادن آن یا چرخاندن سر تشدید می‌شود. سایر علائم همراه با بعضی از انواع گردن درد شامل بی حسی، احساس سوزش، حساس شدن، درد به صورت تیر کشیدن، احساس سیری، ایجاد مشکل در بلع غذا، تپش قلب، وجود صدای وزوز در سر، گیجی یا عدم تمرکز، و التهاب غدد لنفاوی است.

گردن درد در افراد مختلف همچنین می تواند با سر درد، درد صورت، درد شانه، بی حسی بازو یا احساس سوزش (پارستسیاس) همراه باشد.

این علائم گردن درد  اغلب در نتیجه تحت فشار قرار گرفتن عصب در ناحیه گردن ایجاد می شوند. در این حالت با توجه به وضعیت بیمار، گاهی اوقات گردن درد با ایجاد درد در ناحیه بالا و یا پایین کمر همراه است و این شرایط را می توان در التهاب ستون فقرات در نتیجه اسپوندیلیت آنکیلوزان نیز مشاهده کرد.

علت‌ها و دلایل گردن‌درد

گردن یکی از اندام‌های انعطاف پذیر بدن است که وزن سر را بر روی خود تحمل می‌کند. به همین خاطر گردن می‌تواند مستعد وارد شدن آسیب و بروز شرایطی باشد که باعث ایجاد درد و محدودیت حرکتی می‌شود. علل گردن درد می‌تواند به دلیل مسائل زیر باشد:

  • کشیدگی عضلات: استفاده بیش از حد از عضلات گردن در فعالیت‌هایی مثل ساعت ها خم شدن بر روی کامپیوتر یا تلفن همراه می‌تواند باعث کشیدگی عضلات گردن شود. حتی فعالیت های سبک مثل مطالعه کردن در حالت دراز کش در رخت خواب یا سایش دندان ها به یکدیگر نیز می‌تواند باعث ایجاد کشیدگی در عضلات گردن شود.
  • فرسایش مفاصل: مشابه سایر انواع مفاصل بدن، مفاصل گردن نیز با افزایش سن و گذشت زمان دچار فرسایش می‌شوند. علاوه بر این ابتلا به بیماری هایی مثل استئو آرتریت می‌تواند باعث از بین رفتن بالش (غضروف) بین استخوان ها (مهره ها) شود. بدن شما در ادامه ممکن است زائده‌های استخوانی ایجاد کند که این زائده ها نیز بر حرکت مفصل تاثیر گذاشته و باعث ایجاد درد می‌شوند.

همانند دیگر اعضای بدن، استخوان‌های گردن نیز با افزایش سن دستخوش تغییراتی خواهند شد. سطح استخوان‌ها ، ناهموارتر خواهد شد.

دیسک‌هایی که استخوان‌های ستون فقرات را پوشش می‌دهند، آب خود را از دست خواهند داد. رباط‌هایی که استخوان‌ها را در محل خود نگه می‌دارند، انعطاف‌پذیری‌شان کاهش می‌یابد. ممکن است براثر آرتروز گردن و یا ایجاد خارهای استخوانی، سطح استخوان‌ها ناهموار شود، درنتیجه حرکت رباط‌ها و دیسک‌های بین مهره‌ای با مشکل مواجه میشود.

ممکن است کانال نخاعی تنگ‌تر شود و بر روی نخاع و اعصابی که به بازوها منتقل می‌شوند، فشار بیشتری وارد شود. ضربه به گردن و یا ستون فقرات نیز می‌تواند اعصاب را تحت‌فشار قرار دهد. درد ناشی از این عوامل ممکن است از ناراحتی خفیف تا دردهای شدید و فلج‌کننده متغیر باشد.

  • تحت فشار قرار گرفتن اعصاب:فتق دیسک گردن یا ایجاد زائده های استخوانی در مهره های گردن می‌تواند باعث وارد شدن فشار به عصب و خارج شدن آن از محل صحیح در ستون فقرات شود.
  • آسیب دیدگی: تصادف رانندگی از پشت اغلب باعث ایجاد ضربه شلاقی به گردن یا رگ به رگ شدن گردن می‌شود که این حالت زمانی است که سر به سرعت به سمت عقب و سپس به جلو حرکت می‌کند. این شرایط می‌تواند باعث ایجاد کشیدگی در بافت نرم گردن شود.

آسیب شلاقی گردن زمانی رخ می‌دهد که گردن شخص با شدت و فشار زیادی به طور ناگهانی به سمت عقب و سپس جلو حرکت کند. این آسیب اکثرا پس از برخورد شدید در تصادفات اتومبیل اتفاق می‌افتد

  • بیماری ها: ابتلا به بعضی بیماری های خاص همچون آرتریت روماتوئید، مننژیت یا سرطان می تواند سبب ایجاد گردن درد شود.

 

تشخیص علت گردن درد

برای تشخیص علت گردن درد، مهم است که سابقه ایجاد علائم بیماری بررسی شود. در بررسی سابقه بیماری، پزشک به محل درد، شدت، ماندگاری، و کشیده شدن آن به سایر نقاط بدن توجه می‌کند. در این حالت هر گونه آسیب دیدگی قبلی گردن و درمانی های استفاده شده برای آن بررسی می‌شود.

در ادامه می‌توان وضعیت گردن در زمان استراحت و در هنگام حرکت را معاینه کرد. همچنین در این زمان امکان تشخیص نقاط حساس با لمس گردن وجود دارد. همچنین می‌توان از آزمایش سیستم عصبی به منظور تشخیص عصبی بودن یا نبودن مشکل استفاده کرد.

آزمایش های اضافی برای موارد گردن درد می‌تواند شامل عکس برداری رایولوژی، اسکن کت (CAT)، اسکن استخوان، اسکن ام آر آی (MRI)، میلوگرافی، و آزمایش های الکتریکی مثل الکترو مایوگرافی (EMG) و تست سرعت هدایت عصبی (NCV) باشد.

زمان مراجعه به متخصص درد

گردن درد ایجاد شده در نتیجه کشیدگی یا گرفتگی عضلات معمولاً به خودی خود بدون نیاز به درمان خاص ظرف مدت چند روز درمان می شود. در این حالت برای کاهش ناراحتی می توان به نکات خود مراقبتی زیر توجه کرد:

  • یخ یا گرما: از یک بسته یخ یا یک کیسه آب جوش بر روی گردن برای مدت 15 دقیقه سه بار یا بیشتر در هر روز استفاده کنید. سعی کنید دوش آب گرم گرفته و به این ترتیب به آزاد شدن عضلات گردن و ریلکس شدن آنها کمک کنید.
  • حرکت های کششی: عضلات گردن را با چرخاندن آرام گردن به سمت راست و چپ و نیز به سمت بالا و پایین  تحت کشش قرار دهید.
  • ماساژ: نقاط دردناک روی گردن را مالش دهید تا به این ترتیب به کاهش گرفتگی عضلات گردن کمک نمایید.
  • قرار دادن گردن در وضعیت صحیح: سعی کنید گردن خود را در حالت مناسب قرار دهید. این شرایط را بطور خاص در زمانی که پشت یک کامپیوتر برای تمام روز نشسته اید، در نظر بگیرید. در این حالت لازم است پشت خود را به صندلی تکیه داده و مطمئن شوید مانیتور کامپیوتر در سطح چشم های شما قرار گرفته باشد.

در صورت مشاهده شرایط زیر با متخصص درد دکتر کمال موسوی تماس بگیرید:

  • تشدید درد گردن علیرغم انجام فعالیت های خود مراقبتی
  • درد گردن ماندگار پس از چند هفته انجام فعالیت های خود مراقبتی
  • گردن دردی که به سمت بازوها یا پاها کشیده می شود
  • ایجاد اختلال در فعالیت مثانه یا روده

در صورت شدید بودن گردن درد و همراه بودن آن با شرایط زیر با مرکز خدمات اورژانس تماس بگیرید تا شما را به بیمارستان برسانند:

  • آسیب های وارد شده به خاطر ضربه:برای مثال تصادف با اتومبیل، تصادف رانندگی یا افتادن.
  • ضعیف شدن عضلات: ضعیف شدن عضلات یک دست یا یک پا یا ایجاد مشکل در راه رفتن می تواند نشانه ای  از ایجاد مشکلات جدی تر برای شما باشد.
  • تب بالا: اگر شما گردن درد شدید به همراه تب بالا دارید، ممکن است به مننژیت مبتلا شده باشید. مننژیت یک  بیماری عفونی است که پوسته ستون فقرات و مغز را تحت تاثیر خود قرار می دهد.

راه ها و روش‌های درمان گردن‌ درد

متداولترین گردن دردهای خفیف تا ملایم معمولاً با انجام فعالیت‌های خود مراقبتی ظرف مدت دو یا سه هفته درمان می‌شوند. به هر حال اگر با استفاده از این روش ها درد گردن شما از بین نرفت، پزشک ممکن است از سایر روش ها برای درمان گردن درد استفاده کند.

مهمترین این روش ها به شرح زیر هستند:

داروهایی جهت درمان گردن‌ درد

پزشک ممکن است از داروهای مسکن قوی تر و نیز داروهای شل کننده عضلات و داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای برای کاهش درد بیمار استفاده کند.

فیزیوتراپی

متخصص فیزیوتراپی می تواند وضعیت عضلات گردن شما را با انجام حرکت های ورزش گردن درد اصلاح کند.  علاوه بر این در فیزیوتراپی از گرما، سرما، تحریک الکتریکی و سایر روش های مانند آن برای کاهش درد و پیش گیری از عود مجدد آن استفاده می شود.

حرکات کششی و ورزش

در این حالت از وزنه، قرقره یا یک کیسه هوا برای کشش آرام عضلات گردن استفاده می شود. این روش درمانی می بایست تحت نظارت یک متخصص درمان و متخصص فیزیوتراپی انجام شود و می‌تواند مقداری از گردن درد بیمار را کاهش دهد. این روش بطور خاص زمانی مناسب است که گردن درد مربوط به وارد شدن آسیب به ریشه عصب باشد.

یکی دیگر از روش های موثر در بهبود و رفع گردن درد  انجام حرکات ورزشی مناسب و صحیح می‌باشد.

تحریک الکتریکی عصب از روی پوست (TENS)

در این روش الکترودها بر روی پوست نزدیک نواحی دردناک قرار گرفته و از طریق آنها پالس‌های الکتریکی خفیف به پوست داده می شود که می تواند باعث کاهش درد بیمار شود.

گردنبند طبی جهت درمان گردن درد

یک محافظ گردن نرم می‌تواند گردن شما را نگه داشته و به کاهش درد آن با کم کردن فشار وارد شده به ساختار گردن کمک کند. به هر حال، در صورتی که محافظ گردن برای مدت بیش از سه ساعت در هر بار یا برای بیش از یک تا هفته استفاده شود، می تواند ضرر بیشتری را برای بیمار نسبت به مزایای ایجاد شده آن به همراه داشته باشد.

تزریق استروئید

پزشک ممکن است از تزریق داروهای کورتیکو استروئید در نزدیک ریشه‌های عصب، در محل مفاصل فاست که در استخوان های مهره های گردن قرار دارند یا تزریق در عضلات گردن برای کمک به کاهش درد بیمار استفاده کند. علاوه بر این در این حالت می توان داروهای بی حس کننده همچون لیدوکائین را برای کاهش درد بیمار به عضلات گردن تزریق کرد.

عمل جراحی برای درمان گردن درد

در موارد نادر گردن درد نیاز به عمل جراحی پیدا می کند و به این ترتیب سعی می شود ریشه عصب آزاد شده یا فشار وارد شده به مهره های گردن کاهش یابد.

پیشگیری

اکثر موارد گردن درد با وضعیت قرارگیری نامناسب گردن و عامل های فرسایش مفاصل در نتیجه افزایش سن ارتباط دارند. به منظور پیش گیری از ایجاد گردن درد، سعی کنید سر خود را در مرکز ستون فقرات نگه دارید. علاوه بر این بعضی تغییرات ساده در فعالیت های روزمره می تواند به پیش گیری از گردن درد کمک کند. به عنوان نمونه در این رابطه می‌توان به موارد زیر توجه کرد:

  • قرار دادن گردن در وضعیت صحیح: هنگامی که در حالت نشسته یا ایستاده قرار می گیرید، مطمئن شوید شانه های شما دقیقاً بر روی خط لگن قرار دارد و گوش ها مستقیماً روی شانه ها قرار گرفته است.
  • برای خود زمان استراحت در نظر بگیرید: اگر برای ساعت های طولانی با کامپیوتر کار می کنید یا به مسافرت  طولانی می روید، از جای خود بلند شده، قدم بزنید و گردن و شانه های خود را بکشید.
  • وضعیت میز، صندلی یا کامپیوتر خود را با بدن خود تنظیم کنید: در این حالت لازم است مانیتور یا صفحه  نمایش در سطح چشمان شما قرار داشته باشد و نیز بهتر است زانوها کمی پایین از ران ها باشد. علاوه بر این از دسته صندلی در هنگام نشستن استفاده کنید.
  • از گرفتن تلفن بین گوش و شانه خود در هنگام صحبت کردن خودداری کنید: در این رابطه بهتر است از یک  گوشی یا هندزفری برای صحبت کردن با تلفن استفاده کنید.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید: سیگار کشیدن می تواند شما را در معرض ریسک بالاتر ابتلا به گردن درد قرار  دهد.
  • از حمل کردن بسته های سنگین بر روی شانه خود اجتناب نمایید:وزن و فشار وارد شده به شانه در این حالت می تواند باعث کشیدی عضلات گردن شود.
  • هنگام خوابیدن در وضعیت درست قرار گیرید: در این حالت لازم است سر و گردن شما در راستای بدن قرار  گیرد. هنگام خوابیدن از یک پشتی کوچک زیر گردن خود استفاده کنید و سعی کنید بر روی پشت خود به صورتی بخوابید که ران های شما نیز بر روی پشتی های کوچک قرار داشته باشد. به این ترتیب می توان عضلات ستون فقرات را صاف کرد.